مى‌ساخت ، نماز مى‌خواند وغذا مى‌خورد . هنگامى كه ازدواج كرد پيامبر(ص) در مراسم ازدواج او حضور يافت و جايى نزديك به او نشست . اين زن تا دوران حكومت معاويه زنده بود .

همانند اين زنان بسيارند و در مطاوى كتاب‌هاى سيره ، مغازى ، سنن ، اعلام النساء و بلكه تراجم رجال از آنان نام برده شده يا شرح حالشان آمده است . ما در اينجا در صدد پرداختن به همه آنها نيستيم وتنها درپى آنيم كه ديدگاهى كلّى ااز حضور زنان در جنگهاى به دست دهيم .

يكى از زنان شايسته نام بردن سميّه مادر عمّار بن ياسر است كه شكنجه كافران را به جان خريد . هنگامى كه آفتاب بالا مى‌آمد و هوا كاملاً گرم و ريگها سوزان مى‌شد ، بنى مخزوم او و شوهر و پسرش را به بيابان مى‌بردند ، جامه‌هاى آهنين بر تن آنان مى‌كردند و آنان را به ريگها و شنهاى داغ مى‌پوشاندند و به سويشان سنگ مى‌پراندند . در ميان اين سه تن ، عمّار با تقيّه و با تظاهر به كفر از شكنجه رهيد ، امّا مادرش در برابر شكنجه بردبارى و جان فدا كرد . او را به زشت‌ترين صورت كشتند و او نخستين زنى بود كه در راه اسلام شهيد شد . (١)

آيا اين حديث به شمار رسيد است كه چگونه رسول خدا(ص) وقت خود را ميان زنان و مردان قسمت مى‌كرد ؟

براى نمونه در فتح البارى قسطلانى ، و طبقات ابن سعد آمده است :

براى زنان سخت بود كه وقت پيامبر خدا صلى‌الله‌عليه‌و‌آله‌وسلم تنها از آنِ مردان باشد . از همين روى از آن حضرت خواستند يك روز در هفته را به زنان اختصاص دهد .

(١) ر . ك : حلبى ، نورالدين ، انساب العيون فى سيرة الأمين المأمون ( سيره حلبى ) ، ص٤٨٢ و ٤٨٣ .