الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٩٩ - دعاى دوازدهم از دعاهاى امام عليه السلام است در اقرار بگناه و درخواست(توفيق براى) توبه و بازگشت(از معصيت) به سوى(طاعت) خداى تعالى

(طاعتى كه) از انجام آن ناتوانم از تو يارى ميطلبم-] [١٥ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و آنچه از تو بر من واجب است (حقوق خود) را بمن ببخش (مرا از بجا نياوردن آن بيامرز) و از آنچه (كيفرى كه) از جانب تو سزاوار آن ميباشم رهائى ده، و از آنچه (دوزخ كه) بد كرداران (گناهكاران) از آن ميترسند پناهم ده، زيرا تو بر عفو (اسقاط عذاب) توانائى، و براى آمرزش اميدوارى بتو است، و بگذشت (از گناه) مشهورى، حاجتم را جز (درگاه) تو جاى درخواستى نيست، و گناهم را جز تو آمرزنده‌اى نيست، تو از عيوب منزّه و دورى كه براى گناهان جز تو آمرزنده‌اى باشد (شايسته است كه خواننده دعاء پس از گفتن حاشاك وقف و درنگ نمايد)-] [١٦ و من بر خود جز از تو نميترسم، زيرا تو سزاوارى كه از تو بترسند و سزاوارى كه بيامرزى، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و حاجتم رواكن، و خواسته‌ام (رهائى از عذاب) بر آور، و گناهانم بيامرز، و از ترسم ايمن گردان، زيرا تو بهر چيز توانائى، و آنچه خواستم بر تو آسان است، پروردگار جهانيان دعايم باجابت رسان.-]