توحید - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٤٤

جنود شیطان همین هواهای نفسانی است . قرآن می‌گوید : " « انه یریکم هو و قبیله »" [١] شیطان و قبیل او ( که تقریبا همان معنای قبیله او را می‌دهد ) [ شما را می‌بینند ] ، و در بعضی جاها تعبیر ذریه ( فرزندان ) را هم دارد ، البته فرزند هر چیزی به تناسب خودش است ( چیزهایی که مولود او هستند ) ، و [ مضمون ] " اعوان " هم در قرآن هست . می‌فرماید : " « قل اعوذ برب الناس ، ملک الناس ، اله الناس ، من شر الوسواس‌ الخناس ، الذی یوسوس فی صدور الناس ، من الجنة و الناس »" [٢] .
در آنجا بعضی از مردم هم جزء اعوان شیطان به حساب آمده‌اند .
- ما در قرآن داریم که : " « و عنده مفاتح الغیب لا یعلمها الا هو »" [٣] . آنجا که خداوند می‌خواهد آدم را خلیفه در زمین قرار دهد ، ملائکه‌ به عنوان سؤال می‌گویند : تو کسی را در زمین خلیفه قرار می‌دهی که شر و فساد و خونریزی می‌کند ؟ اینجا این غیب گویی و پیش بینی ملکهایی که این‌ سؤال را کرده‌اند چگونه است ؟ آنها از کجا می‌دانستند که انسان در آینده‌ می‌آید در زمین شر و فساد یا خونریزی می‌کند ؟ استاد : اینکه آنها از کجا می‌دانستند ، این را ما نمی‌دانیم و از حدود اطلاعات ما خارج است ، ولی بحث ما راجع به خود غیب است و از این جهت‌ مسأله قابل بحث است . " « لا یعلمها الا هو »" ( غیب را جز خدا کسی‌ نمی‌داند ) ناظر به این مطلب است که تنها موجودی که همه چیز برای او شهود است و هیچ چیزی برای او نهان نیست خداست ، یعنی برای خدا نهانی‌ وجود ندارد . برای غیر خدا نهان و آشکار وجود دارد ، غیب و شهادت هر دو وجود دارد ، اما این غیب و شهادت‌ها نسبی است ، یعنی یک چیزی برای من‌ و شما غیب است ، برای کسی دیگر غیب نیست . فرض کنید این اتاق الان‌ برای ما شهادت است ( اگر ما از این اتاق خبر بدهیم ، برای ما غیب‌ نیست ) اما کسی که دو حیاط آن طرف‌تر هست ، اگر الان بگوید در این اتاق‌ چه می‌گذرد ، او از غیب گفته است ، چون برای او غیب است و برای ما نیست . نسبت به آینده نیز همین‌طور است ، برای ما الان آینده نهان است‌ . ما الان نمی‌دانیم وضع‌الواح سماویه