« حیث لایحتسب »" . در این آیات سوره مبارکه طلاق در چند جا در وسط مطلب ، بدون آنکه مطلب تمام و قطع شده باشد مطلبی که راجع به احکام و مقررات طلاق است و رجوع و انفاقی که بر مرد در مدت عده لازم است و ضرورت اینکه زن در همان خانه خودش تا پایان عده بماند و امثال اینها سخن از تقوا و توکل آمده است . اول معنی این جمله‌ها را ذکر می‌کنیم بعد رابطه‌اش با مطالب گذشته را که تقریبا روشن است عرض می‌کنیم . در این‌ آیه راجع به تقوا می‌فرماید : « و من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من‌ حیث لایحتسب ». راجع به کلمه " تقوا " مکرر بحث کرده‌ایم که تقوا که در قرآن کریم‌ زیاد آمده است ، از ماده " وقی " است که به معنی نگهداری است ، و درواقع خود کلمه " تقوا " مفهوم خودنگهداری و خودحفظ کردن دارد . تقوای‌ الهی یعنی انسان خود را از آنچه که خدا نهی کرده است نگهداری کند تا از عواقب آن مصون بماند .

تقوا و خروج از مشکلات

در قرآن کریم مکرر به آثار تقوا اشاره و تصریح شده است ، و معمولا آثار تقوا چیزهایی است درست عکس آنچه که ابتدائا انسانی که بصیرتی ندارد از تقوا [ فهمد ] یعنی در مورد تقوا خیال می‌کند . یکی اینکه انسان وقتی که‌ بصیرتی نداشته باشد ، در ابتدا از تقوا محدودیت می‌فهمد ، می‌گوید : انسان‌ بخواهد خودش را مقید به تقوا کند ، معنایش این است که خودش را در بن‌بست قرار بدهد ، به دور خودش خطی بکشد و برای خود محدودیت قائل بشود . قرآن درست نقطه مقابل این مطلب را ذکر می‌کند ( و نکته لطیف همین‌ است ) یعنی بی‌تقوایی است