الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٧٣ - دعاى ششم از دعاهاى امام عليه السلام است بهنگام بامداد و شب

گشوده شود، عبد اللّه ابن موسى ابن جعفر عليه السّلام گفته: از پدرم پرسيدم آيا هرگاه بنده اراده كند كه گناه يا كار نيكى بجا آورد دو فرشته «كه بر اعمال او گماشته شده‌اند» علم بآن دارند؟ فرمود: آيا بوى پليدى و بوى پاكيزه يكسان است؟ گفتم نه فرمود: بنده هر گاه اراده نيكو نمايد نفس او با بوى پاكيزه بيرون شود، پس فرشته سمت راست بفرشته سمت چپ ميگويد: درنگ كن كه اراده نيكو نموده، و چون آن را بجا آورد زبانش قلم و آب دهانش سياهى «مركّب» گردد و آن فرشته آن حسنه را براى او مينويسد، و هر گاه اراده گناه كند نفس او با بوى پليد بيرون آيد، پس فرشته سمت چپ بفرشته سمت راست ميگويد: درنگ كن كه اراده بدى نموده، و چون آن را بجا آورد زبانش قلم و آب دهانش سياهى شود و آن فرشته آن را براى او ثبت نمايد)-] [١٦ بار خدايا در هر ساعتى از ساعتهاى اين روز بهره‌اى از بندگانت و بهره‌اى از سپاسگزاريت، و گواه راستى از فرشتگانت براى ما قرار ده (توفيق حسنات بما عطا فرما تا فرشته براى ما گواهى دهد، و عرب هر گاه چيزى را بستاند آن را بصدق و راستى اضافه مينمايد)-] [١٧ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را از (دامهاى شيطان و از هر پيشامدى در) پيش رو و پشت سر و از اطراف راست و چپ و از همه جوانبمان نگهدارى كن، نگهدارى كه از نافرمانى تو نگهدارنده و بطاعت و بندگى تو راهنما و براى دوستى بتو بكار برده شود-] [١٨ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و ما را در اين روز