الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٩٩ - دعاى پنجاه و چهارم از دعاهاى امام عليه السلام است در درخواست(از خداى تعالى) دور گردانيدن اندوهها

[٢ اى يگانه‌اى يكتا اى مقصود در حوائج و خواسته‌ها اى آنكه نزائيده (مانندى ندارى كه براى او مبدأ باشى) و زائيده نشده (مانندى ندارى كه متأخّر از او باشى) و كسى همتاى او نبوده (مانندى ندارى كه با هم باشيد) مرا (از هر پيشامدى) نگاهدار، و (از گناهان) پاك گردان، و غم و اندوهم را دور كن و آية الكرسى و معوّذتين (سوره ١١٣: قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ‌ و سوره ١١٤ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ‌) و (سوره ١١٢:) قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را بخوان (برخى از مترجمين گفته‌اند: جمله و اقرا آية الكرسىّ و المعوّذتين و قل هو اللّه احد گفتار راوى صحيفه است، ولى ظاهر آنست كه امام عليه السّلام هنگام املاء دعاء چنين دستور داده، و گواه بر اين آنكه اسمعيل ابن جابر از حضرت صادق عليه السّلام درباره همّ و اندوه نقل ميكند كه آن حضرت فرمود: غسل ميكنى و دو ركعت نماز ميخوانى و ميگوئى: يا فارج الهمّ، و يا كاشف الغمّ، يا رحمن الدّنيا و الاخرة و رحيمهما فرّج همّى و اكشف غمّى يا اللّه الواحد الاحد الصّمد الّذى لم يلد و لم يولد و لم يكن له كفوا احد اعصمنى و طهّرنى، و اذهب ببليّتى و آية الكرسىّ و معوّذتين را ميخوانى. و آية الكرسىّ:

اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ‌ تا وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ‌ است، چنانكه پيغمبر- صلّى اللّه عليه و آله- فرموده: هر كه چهار آيه از اوّل سوره بقره و آية الكرسىّ و دو آيه بعد از آن و سه آيه از آخر آن را بخواند در جان و مال خود چيزى را كه نمى‌پسندد نبيند و شيطان باو نزديك نشود، و قرآن را فراموش ننمايد. فرمايش آن حضرت ظاهر در اينست كه آية الكرسى تا وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ‌ است و دو آيه پس از آن از لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ‌ تا هُمْ فِيها خالِدُونَ‌ ميباشد) و بگو: [٣ بار خدايا من از تو درخواست مينمايم درخواست كسيكه نيازمنديش سخت، و توانائيش سست،