الصحيفة السجادية
(١)
ديباچه ترجمه و شرح صحيفه كامله سجاديه
٢ ص
(٢)
در بيان كسانيكه صحيفه از آنها روايت شده
٦ ص
(٣)
دعاى يكم از دعاهاى امام عليه السلام است(در حمد و سپاس خداى تعالى و همواره روش آن حضرت چنين بوده)
٢٨ ص
(٤)
دعاى دوم از دعاهاى امام عليه السلام است پس از اين ستايش در درود بر رسول خدا - صلى الله عليه و آله
٤٢ ص
(٥)
دعاى سوم از دعاهاى امام عليه السلام است در درود بر نگهداران عرش و هر فرشته مقرب
٥٠ ص
(٦)
دعاى چهارم از دعاهاى امام عليه السلام است در درود بر پيروان پيغمبران و ايمان آورندگان بايشان
٥٨ ص
(٧)
دعاى پنجم از دعاهاى امام عليه السلام است در باره خود و دوستانش
٦٤ ص
(٨)
دعاى ششم از دعاهاى امام عليه السلام است بهنگام بامداد و شب
٦٨ ص
(٩)
دعاى هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است هر گاه كار دشوار دل آزارى باو رو ميآورد
٧٦ ص
(١٠)
دعاى هشتم از دعاهاى امام عليه السلام است در پناه بردن(بخداى تعالى) از سختيها و بدى اخلاق و كردارهاى نكوهيده
٨٠ ص
(١١)
دعاى نهم از دعاهاى امام عليه السلام است در اشتياق(آرزومندى) بدرخواست آمرزش از خدا كه بزرگ است بزرگوارى او
٨٦ ص
(١٢)
دعاى دهم از دعاهاى امام عليه السلام است در پناه بردن بخداى تعالى
٨٨ ص
(١٣)
دعاى يازدهم از دعاهاى امام عليه السلام است در عاقبت به خيريها
٩٠ ص
(١٤)
دعاى دوازدهم از دعاهاى امام عليه السلام است در اقرار بگناه و درخواست(توفيق براى) توبه و بازگشت(از معصيت) به سوى(طاعت) خداى تعالى
٩٤ ص
(١٥)
دعاى سيزدهم از دعاهاى امام عليه السلام است در درخواست حاجتها از خداى تعالى
١٠٠ ص
(١٦)
دعاى چهاردهم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه ستمى بآنحضرت ميرسيد
١٠٦ ص
(١٧)
دعاى پانزدهم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه بيمار ميشد يا اندوه و يا گرفتارى بآنحضرت رو مي آورد
١١٠ ص
(١٨)
دعاى شانزدهم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه(بدرگاه خداى تعالى) از گناهان گذشت مي طلبيد
١١٢ ص
(١٩)
دعاى هفدهم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه گفتگوى شيطان مي شد
١٢٠ ص
(٢٠)
دعاى هجدهم از دعاهاى امام عليه السلام است هر گاه از آن حضرت دور ميشد چيزى(گرفتارى يا پيشآمد بدى) كه از آن مي ترسيد
١٢٤ ص
(٢١)
دعاى نوزدهم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگام درخواست باران پس از خشكسالى
١٢٦ ص
(٢٢)
دعاى بيستم از دعاهاى امام عليه السلام است در(درخواست توفيق براى) خوهاى ستوده
١٢٨ ص
(٢٣)
دعاى بيست و يكم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه چيزى او را اندوهگين و گناهان نگرانش مي نمود
١٤٢ ص
(٢٤)
دعاى بيست و دوم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگام سختى و رنج و كارهاى دشوار
١٤٨ ص
(٢٥)
دعاى بيست و سوم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه تندرستى و سپاس بر آن را از خدا درخواست مي نمود
١٥٤ ص
(٢٦)
دعاى بيست و چهارم از دعاهاى امام عليه السلام است براى پدر و مادر خود عليهما السلام
١٥٨ ص
(٢٧)
دعاى بيست و پنجم از دعاهاى امام عليه السلام است براى فرزندانش عليهم السلام
١٦٨ ص
(٢٨)
دعاى بيست و ششم از دعاهاى امام عليه السلام است در باره همسايگان و دوستانش هنگاميكه از ايشان ياد مي نمود
١٧٦ ص
(٢٩)
دعاى بيست و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است براى مرزداران
١٨٠ ص
(٣٠)
دعاى بيست و هشتم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگام پناه بردن(از گرفتاريها) بخداى توانا و بزرگ
١٩٢ ص
(٣١)
دعاى سى ام از دعاهاى امام عليه السلام است در كمك خواستن(از خداى تعالى) بر پرداختن وام
٢٠٠ ص
(٣٢)
دعاى سى و يكم از دعاهاى امام عليه السلام است در بيان توبه و بازگشت
٢٠٤ ص
(٣٣)
دعاى سى و دوم از دعاهاى امام عليه السلام است براى خود پس از بجا آوردن نماز شب درباره اقرار به گناه
٢١٦ ص
(٣٤)
دعاى سى و سوم از دعاهاى امام عليه السلام است در استخاره و درخواست خير و نيكى
٢٢٨ ص
(٣٥)
دعاى سى و چهارم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه گرفتار ميشد يا گرفتار شده برسوائى گناهى را مي ديد
٢٣٤ ص
(٣٦)
دعاى سى و پنجم از دعاهاى امام عليه السلام است در رضا و خوشنودى(بآنچه داشت) هنگاميكه بدنيا داران(ثروتمندان) نگاه مي كرد
٢٣٨ ص
(٣٧)
دعاى سى و ششم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى كه بابر و برق(درخشيدن ابر) نگاه ميكرد و بانگ رعد(غرش ابر) را مي شنيد
٢٤٠ ص
(٣٨)
دعاى سى و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه بناتوانى از بجا آوردن شكر و سپاس اقرار مي نمود
٢٤٤ ص
(٣٩)
دعاى سى و هشتم از دعاهاى امام عليه السلام است در عذرخواهى از دادخواهيهاى مردم
٢٥٠ ص
(٤٠)
دعاى سى و نهم از دعاهاى امام عليه السلام است در درخواست عفو و گذشت و رحمت و مهربانى(از خداى تعالى)
٢٥٤ ص
(٤١)
دعاى چهلم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه خبر مرگ كسى باو مي رسيد يا ياد مردن مي نمود
٢٦٠ ص
(٤٢)
دعاى چهل و يكم از دعاهاى امام عليه السلام است در درخواست پرده پوشى
٢٦٢ ص
(٤٣)
دعاى چهل و دوم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگام ختم(پس از خواندن همه) قرآن
٢٦٤ ص
(٤٤)
دعاى چهل و سوم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى كه بهلال و ماه نو نگاه مي كرد
٢٧٦ ص
(٤٥)
دعاى چهل و چهارم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگامى كه(شب اول يا روز اول) ماه رمضان مي رسيد
٢٨٢ ص
(٤٦)
دعاى چهل و پنجم از دعاهاى امام عليه السلام است در باره وداع و بدرود ماه رمضان
٢٩٤ ص
(٤٧)
دعاى چهل و ششم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز فطر(اول ماه شوال) و در روز جمعه
٣١٤ ص
(٤٨)
دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه
٣٢٢ ص
(٤٩)
دعاى چهل و هشتم از دعاهاى امام عليه السلام است روز اضحى و روز جمعه
٣٦٠ ص
(٥٠)
دعاى چهل و نهم از دعاهاى امام عليه السلام است در(درخواست) دور ساختن مكر و فريب دشمنان
٣٧٢ ص
(٥١)
دعاى پنجاهم از دعاهاى امام عليه السلام است در ترس(از خداى تعالى)
٣٧٨ ص
(٥٢)
دعاى پنجاه و يكم از دعاهاى امام عليه السلام است در تضرع و زارى و خضوع و فروتنى
٣٨٢ ص
(٥٣)
دعاى پنجاه و دوم از دعاهاى امام عليه السلام است در اصرار به(درخواست از) خداى تعالى
٣٨٨ ص
(٥٤)
دعاى پنجاه و سوم از دعاهاى امام عليه السلام است در خضوع و فروتنى براى خداى توانا و بزرگ
٣٩٤ ص
(٥٥)
دعاى پنجاه و چهارم از دعاهاى امام عليه السلام است در درخواست(از خداى تعالى) دور گردانيدن اندوهها
٣٩٨ ص
(٥٦)
كتاب صحيفه كامله سجادية
٤٠٤ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص

الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣ - ديباچه ترجمه و شرح صحيفه كامله سجاديه

ميشنيده، پدر و مادر من و همه جهانيان بفداى چنين جمعى گردد كه نظير آنرا روزگار ياد ندارد كه گوينده و نويسنده و شنونده‌اى اينسان گرد آمده باشند.

اين كتاب داراى پنجاه و چهار دعا است كه هركس از روى اخلاص و با نيّت پاك يكى از آنها را بخواند و در فهم معانى آن انديشه نمايد بى‌درنگ نور الهى در دل او تابيده متوجّه بخدايتعالى گشته براه سعادت و نيكبختى دنيا و آخرت قدم ميگذارد.

اين كتاب در بين علماء و بزرگان به انجيل اهل بيت و زبور ال محمّد (عليهم السّلام) ملقّب گرديده و همانطور كه انجيل عيسى و زبور داود (عليهما السّلام) دو كتاب آسمانى حاوى علوم و حكم بوده صحيفه هم علوم و حكمى را در بردارد كه جهانيان را بسعادت و نيكبختى ميرساند.

در بسيارى از اجازات علماء اماميّه (چنانكه محدّث نورى «عليه الرّحمة» در كتاب مستدرك الوسائل بيان كرده:) اين كتاب را به اخت القران (خواهر قرآن) وصف نموده‌اند و نهج البلاغه را اخ القران (برادر قرآن) گفته‌اند و همانطور كه قرآن كريم را خدايتعالى بزبان حضرت خاتم الأنبياء (صلّى اللّه عليه و اله) بيان فرموده، نهج البلاغه و صحيفه را هم كه سخنان آن از منبع علم الهى تراوش كرده بزبان مقدّس دو علىّ (عليهما السّلام) جارى گردانيده است.[١]

ابو جعفر محمّد ابن علىّ ابن شهراشوب سروى مازندرانى (رحمه اللّه) متوفّى سال پانصد و هشتاد و هشت در مجلّد دوّم كتاب مناقب آل ابيطالب (عليهم السّلام) در فصلى كه معجزات حضرت علىّ ابن الحسين (عليه السّلام) را بيان ميفرمايد مينويسد: