الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢٣٢ - دعاى سى و سوم از دعاهاى امام عليه السلام است در استخاره و درخواست خير و نيكى

(ما را بحكمت و مصلحت آنچه در باره ما اختيار كرده‌اى آشنا ساز) و آن را وسيله خوشنودى بآنچه براى ما مقدّر كرده‌اى و وسيله سر فرود آوردن بآنچه حكم نموده‌اى قرار ده، و نگرانى شكّ و دو دلى را از ما دور كن، و ما را بيقين و باور اخلاص دارندگان (آنانكه از روى حقيقت عبادت و بندگى كرده و هيچگاه بتو شريك نياورده و برضاى تو تن داده‌اند) تأييد و كمك فرما-] [٣ و ما را بناتوانى شناسائى آنچه اختيار كرده‌اى گرفتار مفرما (ما را بخود وا مگذار كه از آنچه اختيار نموده‌اى باز مانيم) تا تقدير تو را (آنچه مقدّر كرده‌اى، يا عظمت و بزرگيت را) سبك شماريم، و جاى رضا و خوشنوديت را ناپسنديده دانيم، و براهى كه از نيكى انجام و پايان كار دورتر و بخلاف عافيت و رهائى يافتن (از بدى) نزديكتر است برگرديم-] [٤ آنچه را از تقدير تو كه نمى‌پسنديم پيش ما محبوب گردان، و آنچه را از قضاى تو كه دشوار ميداريم بر ما آسان فرما-] [٥ و فرمانبرى براى مشيّت و خواسته‌ات را كه بر ما وارد نموده‌اى بما الهام گردان تا پس انداختن آنچه را جلو انداخته‌اى و جلو انداختن آنچه را پس انداخته‌اى دوست نداشته باشيم، و آنچه را دوست دارى (خواسته‌اى) ناپسند نشماريم، و آنچه را ناپسند دارى برنگزينيم-]