الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ١٤٠ - دعاى بيستم از دعاهاى امام عليه السلام است در(درخواست توفيق براى) خوهاى ستوده
تباه شدن (دستبرد دزدان يا آتش گرفتن و مانند آن) نگاهدار، و دارائيم را ببركت و زياد نمودن افزون گردان، و مرا به نيكوئى آنچه از آن دارائى انفاق مينمايم براه رستگارى برسان-] [٢٤ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و مرا از كسب و روزى بدست آوردن با رنج بىنياز كن، و بى حساب (فراوان يا بىرنج يا بىحساب و بازپرسى در آخرت) روزى ده، تا از عبادت و بندگى تو براى بدست آوردن روزى باز نمانم، و زير بار سنگينى زيانها و بدى عواقب كسب (غير مشروع) نروم-] [٢٥ بار خدايا بقدرت و توانائى خود آنچه را درخواست مينمايم بر آور، و بعزّت و تسلّط خود (بر هر چيز) از آنچه ميترسم پناهم ده-] [٢٦ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و آبرويم را بتوانگرى حفظ نما، و ارجمنديم را به تنگدستى خوار مگردان كه بدينجهت از روزى خوارانت روزى بخواهم، و از مردم پست عطا و بخشش طلبم، تا بستايش آنكه بمن بخشيده گرفتار و نيكوهش آنكه نبخشيده وادار شوم، در حاليكه (در واقع) بخشيدن و نبخشيدن (نعمتها) بدست تو است نه ايشان-] [٢٧ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و روزى من كن تندرستى در عبادت و آسايش در زهد و دورى از دنيا و علم با عمل و پرهيزكارى از روى ميانه روى (نه باندازهاى كه