الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٨٥ - دعاى پنجاه و يكم از دعاهاى امام عليه السلام است در تضرع و زارى و خضوع و فروتنى

[٨ و از تو ميخواهم كه از لغزشهايم (گناهانم) در گذرى، و بدرگاه تو عذر و پوزش (يا بيزارى) ميجويم از آن گناهانم كه مرا حبس و گرفتار كرده، و بر من احاطه نموده‌اند (راه نجات و رهائى را بر من بسته‌اند) پس هلاك و تباهم ساخته‌اند، از آنها بسوى تو گريخته‌ام- اى پروردگار من- در حاليكه توبه كننده‌ام پس از اين رو توبه‌ام بپذير، پناه آورنده‌ام پس پناهم ده، زينهار جوينده‌ام پس خوارم منما، درخواست كننده‌ام پس مرا منع مفرما، (برشته رحمت تو) چنگ زننده‌ام پس دست از من باز مدار، خواهانم پس نوميدم باز مگردان-] [٩ (زيرا) تو را خواندم- اى پروردگار من- در حاليكه درويش، زارى كننده، ترسان، هراسان، بيمناك، بيچيز و بيچاره درگاه توام-] [١٠ بسوى تو شكايت و گله ميكنم ناتوانيم را از شتاب بآنچه (نعمتهائيكه در آخرت) بدوستانت (اطاعت كنندگان) وعده داده‌اى، و از دورى نمودن از آنچه (عذاب و كيفريكه) دشمنانت (گناهكاران) را بآن بيم داده‌اى، و شكايت ميكنم از بسيارى اندوه‌هايم، و از وسوسه و بد انديشيدنم-]