الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٧١ - دعاى چهل و هشتم از دعاهاى امام عليه السلام است روز اضحى و روز جمعه

و آن را بخواه و مقدر و حكم كن و بگذران، و در آنچه از خواسته‌هايم كه حكم ميكنى براى من خير ده، و در آن بركت و نيكيت را در باره‌ام ثابت و پا بر جا گردان، و بوسيله آن بر من احسان نما، و مرا بآنچه از آن عطا ميكنى نيكبخت ساز، و از فضل و بخشش خود و فراخى آنچه (خيرات و نيكيها كه) نزد تو است بمن بيافزا، زيرا تو توانگر بخشنده‌اى، و آن را بخير و نيكى آخرت (بهشت) و نعمت فراوان آن سرا پيوسته فرما، اى مهربانترين مهربانان.-] سپس دعا كن بآنچه برايت آشكار گردد (پيشآيد يعنى هر چه ميخواهى از خداى تعالى بخواه) و بر محمد و آل محمد او هزار بار درود فرست (بگو: اللهم صل على محمد و آل محمد) كه امام عليه السلام اينچنين ميكرده (ناگفته نماند: هر گاه ذكر و ياد خدا مانند يا ارحم الراحمين يا صلوات و درود بر محمد و آل او بعدد و شماره مخصوصى تعيين شده باشد سزاوار نيست خواننده بيشتر يا كمتر از آن را بخواند، زيرا هويدا است كه ثواب و پاداش براى عدد معين است، و بيشتر يا كمتر آن را شامل نميشود، و شايسته است عدد مخصوص را بى آنكه ميان آن سخنى گويد بپايان رساند، و چنانكه سخنى گفت بهتر آنست كه آن را اعاده نموده دو باره از سر گيرد).