الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٦٨ - دعاى چهل و هشتم از دعاهاى امام عليه السلام است روز اضحى و روز جمعه
عفو و گذشتت باز نميگرداند، و جز رحمت و مهربانيت از عذابت زنهار نميدهد، و مرا از (عقاب) تو جز تضرع و زارى بدرگاهت و در برابرت نميرهاند، پس بر محمد و آل محمد درود فرست، و ما (پيروان محمد و آل محمد عليهم السلام) را- اى خداى من- از جانب خود بوسيله قدرت و توانائى كه با آن مردگان بندگانت را زنده ميگردانى، و شهرهاى مرده (بى گياه و ميوه) را زندگى ميبخشى (انواع خوراك و پوشاك در آنها ميرويانى) گشايشى ببخش (غم و اندوهمان را دور ساز)-] [١٤ و مرا- اى خداى من- اندوهناك نميران (يا عذاب مكن) تا دعايم را مستجاب فرمائى (درخواست آمرزشم را بپذيرى) و از اجابت و روا كردن دعايم آگاهم سازى، و مزه عافيت و تندرستى را تا پايان زندگيم بمن بچشان، و دشمنم را بر من شاد مگردان، و او را بر من مسلط و توانا منما-] [١٥ اى خداى من اگر تو مرا بلند مرتبه گردانى پس كيست آنكه مرا پست نمايد، و اگر مرا پست كنى پس كيست آنكه بلندم گرداند، و اگر مرا گرامى دارى پس كيست آنكه خوارم كند، و اگر مرا خوار كنى پس كيست آنكه گراميم دارد، و اگر مرا عذاب و شكنجه نمائى پس كيست آنكه بر من