الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٣٢٥ - دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام عليه السلام است در روز عرفه

[١٣ توئى آنكه هر چيز را بمقدار معلوم (بر وفق حكمت) ايجاد نموده‌اى، و هر چيز را براى آنچه از آن خواسته ميشود آماده ساخته‌اى، و آنچه را جز تو است (همه موجودات) نظم داده آراسته گردانيده‌اى-] [١٤ توئى آنكه در آفريدنت شريك و انبازى ياريت نكرده (چون يگانگى و توانائى او بر هر چيز ثابت شد پيدا است كه او را شريكى نبوده تا در آفرينش او را كمك نمايد) و در كارت (آفريدن هر چيز) وزير و معاونى تو را يارى ننموده، و بيننده و مانندى براى تو نبوده است-] [١٥ توئى آنچه اراده كرده و خواسته‌اى اراده‌ات (بى‌درنگ) واجب و لازم گشته (در قرآن كريم «س ٣٦ ى ٨٢» فرموده: إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ‌ يعنى كار او چنين است كه چون «آفريدن» چيزى را اراده كند كه بگويد باش پس «بى‌درنگ» ميباشد) و (درباره آفرينش هر چيز) آنچه حكم كرده‌اى حكم تو (از روى) عدل (حكمت و نظام) و (در باره بندگانت) آنچه فرمان داده‌اى فرمانت (از روى) انصاف و دادگرى بوده (ايشان را در پذيرفتن آن مجبور نكرده‌اى)-] [١٦ توئى آنكه جائى تو را فرا نميگيرد (زيرا از جسميّت و لوازم آن مبرّى و منزّهى و هر چه از جسميّت مبرّى باشد از مكان منزّه است) و در برابر تسلّط و غلبه تو تسلّط و غلبه‌اى توانائى ندارد (نميتواند ايستادگى نمايد، زيرا جز تو هر چه هست مغلوب توانائى تو است) و (اقامه) برهان و دليل (بر كسى) و سخن فصيح و نيكو (كه بخواهى آن را بيان فرمائى) ترا عاجز و ناتوان نساخته است-]