الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢٦٤ - دعاى چهل و دوم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگام ختم(پس از خواندن همه) قرآن

دعاى چهل و دوم از دعاهاى امام عليه السّلام است هنگام ختم (پس از خواندن همه) قرآن‌

(دعاء هنگام خواندن قرآن و ختم آن مستحبّ است و از ائمّه معصومين- عليهم السّلام- در اين باره رواياتى نقل شده و مشهورترين دعاها هنگام ختم قرآن همين دعاء است): [١ بار خدايا تو مرا بر ختم (خواندن از آغاز تا انجام) كتاب خود يارى نمودى (توفيق دادى) همان كتابى كه آن را نور و روشنائى فرستادى (كه بوسيله آن گمراهى و رستگارى و حلال و حرام آشكار گرديده، اشاره بفرمايش خداى تعالى «س ٤ ى ١٧٤»: وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ نُوراً مُبِيناً يعنى و بسوى شما نورى آشكار و تا بان «قرآن» فرستاديم) و بر هر كتابيكه (بپيغمبران گذشته) نازل كردى گواه گردانيدى (تا بدرستى آن گواهى دهد، اشاره بقول خداى تعالى «س ٥ ى ٤٨»: وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتابِ وَ مُهَيْمِناً عَلَيْهِ‌ يعنى ما بر تو كتاب «قرآن شريف» را بحقّ و راستى فرستاديم كه كتابهائى را كه در برابر آنست تصديق نموده و بر «راستى و درستى» آنها گواه است) و بر هر حديث و سخنى كه فرموده‌اى برترى داده‌اى (چون در آن اخبار امّتهاى گذشته و اخبار آينده‌