الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢٦١ - دعاى چهلم از دعاهاى امام عليه السلام است هنگاميكه خبر مرگ كسى باو مي رسيد يا ياد مردن مي نمود

[٣ و از اعمال شايسته عملى براى ما قرار ده (توفيق بجا آوردن عمل شايسته‌اى بما عطا فرما) كه با آن بازگشت بسوى (پاداش) تو را دير شماريم (در انجام آن عمل بكوشيم) و بر زود رسيدن به (رحمت) تو حرص داشته باشيم تا مرگ براى ما جاى انس و آرامش باشد كه بآن انس گيريم، و جاى الفت و دوستى باشد كه بسوى آن شوق داشته باشيم، و خويشاوند نزديكى (مانند زن و فرزند) باشد كه نزديك شدن باو را دوست بداريم-] [٤ پس هرگاه آن را بر ما حاضر نمودى و بما واقع ساختى ما را بآن نيكبخت گردان در حاليكه زيارت و ديدار كننده (آمدنش از روى مهربانى) باشد، و ما را بآن انس ده در حاليكه از راه رسد، و ما را بمهمانى آن بدبخت مكن، و از ديدارش خوار و رسوا و سر بزير مفرما، و آن را درى از درهاى آمرزش خود و كليدى از كليدها (وسيله‌اى از وسيله‌ها) ى رحمت خويش گردان-] [٥ ما را بميران هدايت شدگان (براه حقّ) كه گمراهان نباشيم، فرمانبران (احكام و دستورها) كه كراهت نداشته باشيم، توبه كنندگان كه گناه نكنيم و اصرار و ايستادگى (بر آن) نورزيم، اى ضامن پاداش نيكوكاران (اشاره بقول خداى تعالى «س ٩ ى ١٢٠»: إِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ‌ يعنى خدا پاداش نيكوكاران را تباه نميگرداند) و اى اصلاح كننده كردار تباهكاران (اى خواهان صلاح كردار تباهكاران باينكه فساد و تباهكارى را بصلاح و درستى تبديل كنند، اين جمله با قول خداى تعالى «س ١٠ ى ٨١»: إِنَّ اللَّهَ لا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ‌ «خدا كردار تباهكاران را اصلاح نميكند» منافات ندارد، زيرا مراد از آيه اينست كه خدا كردار كسى را كه ميخواهد در دين فساد نمايد تباه ميگرداند تا حقّ از باطل و نادرستى آشكار گردد).-]