الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ٢٠٩ - دعاى سى و يكم از دعاهاى امام عليه السلام است در بيان توبه و بازگشت

توبه ميكنند و پاكيزگان را دوست ميدارد) پس چنانكه وعده فرموده‌اى توبه مرا بپذير، و چنانكه ضمانت نموده‌اى از گناهانم در گذر، و چنانكه شرط كرده‌اى محبّت و دوستى خود را براى من لازم گردان (حضرت صادق- عليه السّلام- فرموده: هر گاه بنده از روى راستى توبه نمايد خداوند او را دوست و در دنيا و آخرت گناهانش را پنهان مينمايد «راوى ميگويد:» گفتم: چگونه بر او پنهان مينمايد؟

فرمود: گناهانى را كه دو فرشته بر او مينويسند از يادشان ميبرد و باندامش وحى ميفرمايد كه گناهان او را بپوشانيد، و بجاهائيكه گناه كرده وحى مينمايد گناهانى را كه بروى شما بجا آورده پنهان كنيد، پس در پيشگاه خدا ميآيد هنگاميكه چيزى نيست كه بگناهى از گناهان او گواهى دهد)-] [١٦ و شرط و قرار من با تو- اى پروردگارم- آنست كه بناپسند تو باز نگردم، و ضمانتم آنست كه در نكوهيده تو رجوع ننمايم (دوباره گناهى بجا نياورم) و پيمانم آنست كه از همه گناهان تو دورى نمايم-] [١٧ بار خدايا تو بآنچه كرده‌ام داناترى پس بيامرز براى من آنچه را كه ميدانى، و بقدرت و توانائى خود مرا باز گردان بآنچه (اطاعت و فرمانبرى كه) دوست دارى-] [١٨ بار خدايا مرا گرفتاريهائى است كه آنها را ياد دارم، و گرفتاريهائى كه فراموش كرده‌ام، و همه آنها جلو چشم تو است كه بخواب نميرود، و در علم تو است كه فراموش‌