الصحيفة السجادية - فیض الاسلام - الصفحة ١٣٦ - دعاى بيستم از دعاهاى امام عليه السلام است در(درخواست توفيق براى) خوهاى ستوده

[١٣ بار خدايا آنچه شيطان از دروغ و گمان و رشك در دل من ميافكند بياد بزرگيت و انديشه در توانائيت و عاقبت انديشى بر دشمنت (كه از بندگيت دورى گزيده آن را دشمن دارد) مبدل گردان، و آنچه از سخن زشت يا بيهوده يا دشنام بعرض و آبرو (ى كسى) يا گواهى نادرست يا غيبت كردن مؤمن غائب يا ناسزا گفتن بحاضر و مانند آنها كه بر زبان من ميآيد بگفتن سپاس تو و بسيار ستايش تو و كوشش در بزرگ دانستن تو و شكر نعمت تو و اقرار به نيكى تو و شمردن نعمتهايت مبدّل ساز-] [١٤ بار خدايا بر محمّد و آل او درود فرست، و (مرا در پناه رحمت خود حفظ فرما تا) ستم ديده نشوم كه تو بر جلوگيرى از ستم بمن توانائى، و نه من (بديگرى) ستم نمايم كه تو ميتوانى مرا (از ستم نمودن) باز دارى، و گمراه نشوم كه راهنمائى بمن براى تو آسان است، و بى‌چيز و نيازمند نگردم كه گشايش (زندگى) من از تو است، و (در بين مردم) سركشى ننمايم كه توانگرى من از تو است-] [١٥ بار خدايا بسوى آمرزش تو آمده‌ام، و بعفو و بخشش تو آهنگ نموده‌ام،