در وجود یک فرد معتبر است ، یعنی یک فرد بدون داشتن این مشخصات ، خودش خودش نیست .
اینجا یک سؤال پیش می‌آید و آن اینکه : خود این مشخصات متغیرند . مثلا زمان و مکان و وضع و کم و کیف و . . . اشیاء متغیرند . آیا با تغییر این‌ مشخصات شخص از بین می‌رود یا اینکه شخص باقی است ؟ اینها چگونه مشخص‌ هستند که در عین حال با تغییر اینها شخص از بین نمی‌رود ؟ جواب می‌دهند که مشخصات که مشخص هستند با عرض عریض مشخص هستند ، نظیر آنچه که اطباء درباره مزاج می‌گویند . آنها مزاج را به حاصل ترکیب‌ چند عنصر در موجود زنده اطلاق می‌کنند منتهی دارای عرض عریض می‌دانند ، نه‌ اینکه یک ترکیب و حد خیلی دقیق معتبر باشد و مزاج با کمتر یا بیشتر از آن متحقق نشود [١] .

[١] مزاج یعنی حاصل ترکیب چند عنصر و کیفیت حاصل از این ترکیب در وجود یک موجود زنده ، که این ترکیب خودش یک ترکیب شیمیائی است . قدما معتقد بودند که از اخلاط اربعه و طبایع اربعه مزاجی به وجود می‌آید که‌ دارای خصوصیاتی مثلا درجه‌ای از حرارت و درجه‌ای از رطوبت و درجه‌ای از یبوست و امثال اینهاست ، با یک اخلاطی یعنی میزان معینی از خون و میزان‌ معینی از صفرا و میزان معینی از بلغم ، و اگر این مزاج از بین برود و منعدم شود حیات از بین می‌رود و انسان می‌میرد . ولی آیا این مزاج یک حد معین و مشخص است ؟ مثلا نسبتی از آب و خاک‌ و هوا و آتش که مزاج را تشکیل می‌دهد ؟ نسبتی ریاضی و دقیق است که اگر یک ذره بهم بخورد این مزاج معدوم می‌شود ؟ یا نه ، مزاج یک عرض عریضی‌ دارد . یعنی آب از یک حد نباید کمتر باشد و از حدی نباید بیشتر باشد ، یعنی بین الحدین دارد ، و همچنین خاک و هوا و آتش . مزاج یک حالت‌ متوسط میان دو حد است ، نه اینکه یک حد معینی باشد . لهذا حرارت بدن‌ بالا و پائین می‌رود و تا مقداری از این بالا و پائین رفتن ، مزاج باقی است‌ . اما اگر از آن درجه نهائی بالاتر رفت دیگر حیات قابل ادامه نیست ، و یک درجه معین از حرارت است که از آن نباید پائین‌تر برود و اگر پائین‌تر برود دیگر ادامه حیات ممکن نیست . &gt