آخوند می‌فرماید آن رابط ، حرکت وضعی نیست ، حرکت جوهری است . گرچه که‌ ایشان هم دنبال حرکت جوهری فلک می‌رود . پس این استدلالی که در اینجا می‌آید همان استدلالی است که در آنجا گفته‌اند . اینجا بحث در حدوث زمان‌ است و در آنجا بحث در حدوث هر حادثی است ، ولی استدلال ، عینا همان‌ استدلال است . و آنچه را که در آنجا بالاخره حل کرده‌اند ، به وسیله آن‌ چیزی است که زمان از آن انتزاع می‌شود ، به گفته قدما حرکت وضعی فلک و به قول مرحوم آخوند حرکت جوهری فلک یا حرکت جوهری عالم است . پس‌ حدوث حادثات با زمان فقط قابل توجیه است یعنی با حرکتی که منشأ انتزاع‌ زمان است . حدوث خود زمان امکان ندارد که با چیز دیگری قابل توجیه باشد . پس چاره نداریم جز آنکه زمان را همان چیزی بدانیم که دارای دو چهره و دارای دو وجهه است ، از حیثی قدیم و از حیثی حادث .