&gt مبصرات را می‌بیند و . . . و اساسا طبیعت فلک و نفس فلک را هم‌ یک چیز می‌دانستند ، نه اینکه قائل باشند در جرم فلک قوه‌ای به نام‌ طبیعت حلول دارد و در ماورای این طبیعت یک قوه دیگری به نام نفس وجود دارد ، بلکه نفس فلک و طبیعت فلک را متحد می‌دانستند . [١] وقتی که وضع نحوه وجود جسم باشد یا لازمه وجود جسم باشد و از طرفی‌ دیگر تمام حرکات وضعی طبیعی باشد نه قسری ، بنابراین حرکت وضعی فلک‌ نوعی از حرکت جوهری است . ما قبلا مطلبی را گفتیم که شاید در لابلای کلمات مرحوم آخوند هم باشد و آن اینکه بنابر عقیده کسانی که جسم تعلیمی و جسم طبیعی را در وجود ، یک‌ چیز می‌دانند و فرقشان را فقط تحلیلی و عقلی می‌دانند ، هر حرکت کمی نوعی‌ حرکت جوهری است . اصلا نباید باب حرکات کمی را از باب حرکات جوهری‌ جدا بدانیم . وقتی قائل شدیم که جسم تعلیمی عین جسم طبیعی است ، افزایش‌ در ابعاد جسم تعلیمی عین افزایش جوهر است و نه چیزی دیگر . همان حرف را مرحوم آخوند در اینجا در باب " وضع " زده است . اما این نکته مهم را که قبلا نیز تذکر دادیم فراموش نکنید و آن اینکه‌ اگر حرکت جوهری را از این دو طریق قائل شدیم ( از حرکت وضعی یا حرکت‌ کمی ) ، این حرکت جوهری با آن حرکت جوهری که در صورت نوعیه پیدا می‌شود متفاوت است . یعنی در واقع چند نوع حرکت جوهری قائل هستیم . حرکت‌ وضعی نوعی حرکت جوهری است و حرکت کمی نوعی حرکت جوهری است . همانطور که اقدمیین حرکت فلک را نوعی حرکت أینی حساب می‌کردند و شیخ ماهیت آن‌ را تغییر داد و حرکت فلک را نوعی حرکت وضعی دانست ، در اینجا مرحوم‌ آخوند خود حرکت وضعی مورد اعتقاد شیخ را در باب فلک به حرکت جوهری‌ برگردانده است . ارسطو حرکت فلک را أینی می‌دانست ، شیخ گفت حرکت‌ فلک وضعی است و مرحوم آخوند می‌گوید حرکت فلک حرکت وضعی است ولی‌ حرکت وضعی نوعی حرکت جوهری است . [٢] در اینجا مرحوم آخوند به شیخ می‌گوید شما چطور قائلید که تمام این‌ اوضاع طبیعی &gt