ولی مسأله‌ای که بیشتر فکر فلاسفه را به خود متوجه کرده است ، مسأله " زمان مشترک " است که مسأله فوق العاده مهمی است و اندیشه انسان را به‌ طور جدی به خود جلب کرده است . اگر ما صرفا در باب زمان تصورمان همین‌ مقدار باشد که : در دنیا حرکت و بلکه حرکات وجود دارد ، و هر حرکتی هم‌ به اعتبار اینکه یک کمیت است و از نوع کمیات است پس خودش مقدار است ، یا لااقل حرکت دارای مقدار است ، و خودش فی حد ذاته امری مبهم‌ است ، همین طور که جسم فی حد ذاته امری مبهم است ولی متقدر به کمیت‌ می‌شود ، حرکت هم همین طور است یعنی متقدر به یک کمیت می‌شود . اگر از زمان و حرکت چنین تصوری داشته باشیم ، به عدد حرکات عالم زمانها خواهیم‌ داشت . ولی امر دیگری ماوراء این احساس می‌کنیم و می‌بینیم که وجود دارد ، و از همین جا مسأله مشخص بودن زمان پیدا شده است . یک وقت است که دو امر متقدر و ذی مقدار را با یکدیگر مقایسه می‌کنیم . مثلا در مقادیر قارالذات‌ ، بدن انسان را فرض کنید که ابعاد و مقداری دارد ، این فرش هم مقداری‌ دارد ، این پارچه هم مقداری دارد . بعد دو چیز را با یکدیگر مقایسه و تطبیق می‌کنیم . مثلا یک لباس را به بدن خود می‌پوشانیم و می‌گوئیم این‌ لباس برای بدن من کوچک است یا بزرگ است . یعنی این دو مقدار را وقتی‌ که با هم تطبیق می‌کنیم ، بعد از تطبیق میان این دو مقدار یک نسبتی پیدا می‌شود . به این معنی ، تمام حرکات عالم با یکدیگر قابل مقایسه‌اند . فرض‌ کنید که یک حرکتی در این مکان واقع شده و یک حرکتی در مکانی دیگر ، این‌ دو حرکت را می‌توانیم با یکدیگر منطبق کنیم و بگوئیم این حرکت از آن‌ حرکت بیشتر است و یا آن حرکت از این حرکت کمتر است و یا این دو حرکت مساوی یکدیگرند . غیر از این جهت که اینها با هم برابرند یا نا برابر ، مسأله دیگری هم‌ در کار