این بیانی بود که در گذشته بیان کردیم ولی در اینجا مرحوم آخوند به تبع‌ قدما مطلب را به شکلی بیان کرده‌اند که به حسب ظاهر با بیان قبلی یکی‌ است ، ولی این دو یکی نیستند . همانطور که گفتیم مرحوم آخوند در برهان‌ خود از لفظ " امکان " استفاده کرده است . حکما مطلب را با ذکر سه‌ مثال بیان می‌کنند که مرحوم آخوند مختصر فرموده و تفصیل را به کتب‌ طبیعیات ارجاع داده است . اول می‌گویند : جسمی را فرض کنید که با یک سرعت معین یک مسافتی را طی کند . مثلا اتومبیلی در ظرف معینی که اسمش را می‌گذاریم دو ساعت ، مسافت تهران تا قم را طی کرده است . در اینجا یک " امکان " کشف‌ می‌کنیم و آن این است که اگر یک حرکت دیگری هم در همین مسافت و با همین سرعت باشد ، آن حرکت نیز این امکان را دارد . اگر حرکت دیگری با همین سرعت باشد ، در همین " بین الحدین " که اسمش را دو ساعت‌ گذاشتیم ، می‌تواند مثل همان حرکت اولی را داشته باشد . پس اینجا یک‌ امکان وجود حرکت ١٤٠ کیلومتری با سرعت مشابه با سرعت اولی وجود دارد ( مقصود از امکان یعنی بین الحدین ، همین بین الحدین که اسمش را گذاشتیم‌ دو ساعت ) . مثال دیگری که ذکر می‌کنند این است که : اگر دو جسم را فرض کنیم که‌ اولی ١٤٠ کیلومتر را در دو ساعت طی کند ، و یک جسم دیگر که نصف آن‌ سرعت را داشته باشد و ١٤٠ کیلومتر را در چهار ساعت طی کند ، فرض کنیم‌ که این دو با هم شروع به حرکت کنند و دو ساعت حرکت کنند ، اولی به‌ مقصد ( در مثال ما قم ) رسیده و دومی نیمی از راه را طی کرده است . در اینجا ملاحظه می‌کنیم که دومی در همان امکان یعنی در همان بین الحدین نصف‌ مسافت را طی کرده است . سرعت که به نصف تقلیل پیدا کرد ، امکان همان‌ امکان است ، در همان امکان یعنی در همان بین الحدین نصف مسافت را طی‌ کرده است .