٣٤٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هان كه خدايم به من فرمان داد كه از آنچه امروز به من ياد داده و شما نمى دانيد ، به شما بياموزم ! ... [خدا به من آموخت و فرمود : ]«من ، همه بندگان را بر فطرت توحيدى مى آفرينم و شيطان ها هستند كه نزدشان مى آيند و آنان را از دينشان بيرون مى برند» .

٣٤٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـ: اى كه عقل ها را با معرفتش شكافت !

٣٤٠٣.امام على عليه السلام : خدايا ! دل ها را بر خواست خودت آفريدى و خردها را بر معرفت خود سرشتى . پس دل ها ، از بيم تو ، ناآرام شد و قلب ها ، از عشق تو ناليد و خردها را توان ثناى تو نيست و واژه ها ، در اندازه زيبايى هاى تو وامانده و زبان ها ، از شمارش نعمت هايت درمانده است . چون گام در راه توصيف تو مى نهد ، حيرتِ عجز از فهم چگونگى ات ، آن را مانده راه مى كند و ميان تقصير در شناخت حقّ تو و يا گذر از حدّ معين كرده ات ، مردّد مى مانَد ؛ زيرا اجازه ندارد كه از آنچه بدان فرمان داده اى ، بگذرد .

٣٤٠٤.تفسير العياشى ـ به نقل از زراره ـ: از امام صادق عليه السلام درباره آيه «و چون پروردگارت ، از پشت فرزندان آدم بر گرفت» تا «گفتند : چرا» پرسيدم . امام فرمود : «محمّد ـ كه بر او و خاندانش درود باد ـ نخستين تصديق كننده بود» . گفتم : اين رؤيت با چشم بود؟ فرمود : «معرفت را در دل هايشان استوار كرد» .