٣٤٩٤.امام صادق عليه السلام : اشياء خود بر حدوثشان ، دلالت مى كنند : ... حركت زمين و هر كس بر آن قرار دارد و دگرگونى زمان (فصول سال) و تفاوت وقت (شب و روز) و حوادثى كه در عالم اتّفاق مى افتد ، مانند كم و زياد شدن ، مرگ و فرسودگى ، و ناچارى انسان به اقرار بر اين كه سازنده و تدبيركننده اى دارد . آيا نمى بينى كه شيرين ، ترش مى شود و گوارا ، تلخ مى گردد و تازه ، كهنه مى شود و هر چيز ، رو به دگرگونى و نابودى دارد؟

٣٤٩٥.الكافى ـ در بخشى از گزارش مناظره امام صادق عليه السلام ب: امام صادق به او فرمود : «آيا تو ساخته شده اى يا نه؟» . عبد الكريم بن ابى العوجاء گفت : من ساخته شده نيستم . امام عليه السلام به او فرمود : «برايم توصيف كن كه اگر ساخته شده بودى ، چگونه بودى؟» . پس عبد الكريم ، دير زمانى به فكر فرو رفت و در پاسخ ، مانْد و به چوبى كه جلويش بود ، سرگرم شد و مى گفت : دراز ، پهن ، ژرف ، كوتاه ، متحرّك ، ساكن . اينها همه صفت مخلوق اوست . سپس امام عليه السلام به او فرمود : «اگر اينها را كه گفتى ، صفت ساخته شده است و صفت چيز ديگرى نيست ، پس خود را بايد ساخته شده بدانى ؛ زيرا همه اين صفت ها براى تو واقع مى شود» .

٣٤٩٦.التوحيد ـ به نقل از ابو صلت هِرَوى ـ: مأمون از امام رضا عليه السلام درباره گفته خداوند : «و اوست كسى كه آسمان ها و زمين را در شش روز آفريد و عرش او بر آب بود ، تا شما را بيازمايد كه كدام يك نيكوتريد» پرسيد . امام عليه السلام فرمود : «خداوند ـ تبارك و تعالى ـ ... آسمان ها و زمين را در شش روز آفريد و او بر عرش خود چيره بود و مى توانست كه دنيا را در چشم برهم زدنى بيافريند ؛ امّا آن را در شش روز آفريد تا آنچه را مى آفريند ، براى فرشتگان به تدريج آشكار كند و هر بار كه به وجود مى آيد ، بر وجود خداوند والا ياد ، دلالت نمايد .