«خداوند ، كسى است كه زمين را آرامشگاه و آسمان را سرپناه شما قرار داد و شما را صورت بخشيد و صورت هايتان را نيكو ساخت و از چيزهاى پاكيزه ، روزى تان داد . اين است خداوند ، پروردگار شما . بزرگ و والاست ، خداوند پروردگار جهانيان» .

ر . ك : بقره : ٢٢ ، آل عمران: ١٩٠ ، يونس: ٦ ، حِجر : ١٩ ، طه : ٥٣ ، انبياء : ٣١ ، رعد : ٣ و ٤ ، إبراهيم : ٣٢ ، نحل : ١٠ و ١٨ ، كهف : ٧ ، شعرا : ٧ و ٨ و١٤٩ ، نمل : ٦٠ و ٦١ ، لقمان : ١٠ و ١١ ، فاطر : ٢٧ و ٢٨ ، يس : ٣٣ و ٣٦ ، غافر: ٥٧ ، فصّلت : ٣٩ ، شورا : ٢٩ ، زخرف : ١٠ ، جاثيه : ١٣ ، ق : ٧ و ٨ ، ذاريات : ٤٨ و ٤٩ ، الرحمن : ١٠ و ١٣ ، حديد : ١٧ ، طلاق : ١٢ ، ملك : ١٥ ، نوح : ١٩ و ٢٠ ، مرسلات: ٢٧ ، طارق : ١٢ ، غاشيه : ٢٠، شمس : ٦ .

حديث

٣٥٩٠.تفسير القمى : امير مؤمنان در بازگشت از صفّين به قبرها نگريست و فرمود : «اين جا ، محلّ اجتماع مردگان ، يعنى قرارگاه آنان است» . سپس به خانه هاى كوفه نگريست وفرمود: «اين، محلّ اجتماع زندگان است». سپس اين گفته خدا را تلاوت كرد : « «آيا زمين را براى زندگان و مردگان محلّ تجمّع قرار نداديم ؟» .

٣٥٩١.امام زين العابدين عليه السلام ـ درباره گفته خداى عز و جل «آن كه زمين را برا: آن را ملايم با طبع شما قرار داد و همراه با بدن هايتان ؛ نه چندان گرم و داغ كه شما را بسوزانَد ، نه چندان سرد كه يخ بزنيد ، نه چندان خوش بو كه سردرد بگيريد ، نه چنان بدبو كه به رنجتان اندازد ، نه آن قدر ملايم چون آب كه غرقتان سازد ، و نه آن قدر سخت كه خانه و كاشانه و قبر براى مردگانتان نتوانيد بسازيد ؛ بلكه آن را آن اندازه سخت قرار داد كه از آن سود ببريد و شما را نگاه دارد و بدن ها و بناهاى شما را بر آن نگه دارد و در آن ، چيزهايى قرار داد كه به كار ساختمان و قبرها و بسيارى از ديگر بهره هايتان بيايد . براى اين است كه زمين را برايتان چون بسترى بگسترد .