«و اوست خدايى كه از آسمان ، باران فرستاد و بدان ، هر گونه گياهى رويانيديم و از آن گياه ، ساقه اى سبز و از آن ، دانه هايى بر يكديگر چيده ، و نيز از جوانه هاى نخل ، خوشه هايى سر فروهِشته پديد آورديم ، و نيز باغ هايى از انگور و زيتون و انار ، همانند و ناهمانند . به ميوه هايش به گاهِ ميوه دادن و رسيدن بنگريد . بى گمان ، در اينها نشانه هايى براى گروه مؤمنان است» .

«و از نشانه هاى اوست كه زمين را خشك مى بينى و چون باران بر آن فرود آوريم ، مى جنبد و گياه برمى آورد . آن كه آن را زنده مى كند ، زنده كننده مردگان است . بى گمان ، او بر هر كارى تواناست» .

«و زمين را گسترديم و كوه هايى استوار در آن افكنديم و از هر چيز ، به روشى سنجيده در آن رويانيديم» .

«بى گمان ، خداوند است كه دانه و هسته را مى شكافد و زنده را از مُرده بيرون مى كشد و مُرده را از زنده بيرون مى آورد . اين است خداى شما . به كجا منحرف مى شويد؟» .

«آيا آنچه را مى كاريد ، ديده ايد ؟ آيا شما آن را مى رويانيد يا روياننده ماييم؟ اگر مى خواستيم، خاشاكش مى كرديم تا شگفت زده شويد» .