٣٨٢٥.امام جواد عليه السلام: خداى خجسته و والاى ما ، نه شبيهى دارد و نه ضدّ و همتايى ، چگونگى و پايانى ندارد و قابل ديدن نيست، و دل ها نمى توانند مجسّمش كنند و يا انديشه ها كه تعريفش كنند و در درون ذهن ، موجودش نمايند . خدا، بزرگ تر و عزيزتر است كه به ابزار خلقش درك شود و يا نشانه هاى آفريدگان خود را داشته باشد، و خداوند، از اينها بسى والاتر است .

٣٨٢٦.امام هادى عليه السلام: خداى من! انديشه انديشمندان در تو سرگشته است و نگاه بينندگان از تو وا مانده و توصيف هاى توصيفگران ، از هم پاشيده و گفته هاى باطل انديشان در درك شگفتى امرت ، و يا در رسيدن به والايى ات ، مضمحل شده است .

٨ / ٥

پرهيز از انديشيدن در ذات خدا

٣٨٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره سخن خداى متعال: «و پايان راه ، پرورد: انديشه اى در پروردگار نباشد .

٣٨٢٨.امام صادق عليه السلام: خداوند مى فرمايد: «و پايان راه ، پروردگار توست» . چون سخن به خدا رسيد ، دست برداريد .

[١] {٠ هر چه پيش تو بيش ازآن ره نيست غايت وهم توست ، اللَّه نيست ٠} (شرح اُصول الكافى ، ملاّ صالح مازندرانى)