٣٥١٢.امام على عليه السلام : ستايش ، خداى را كه ... ذهن ها او را درمى يابند ، امّا نه به درك ذات و احاطه به او ، و ديده ها او را مشاهده مى كنند ، امّا نه به حضور . گمان ها بر او احاطه نمى يابند ، بلكه بدان برايشان جلوه مى كند .

٣٥١٣.امام على عليه السلام : ستايش ، خداى را كه براى خلقش به آفرينش خود جلوه كرده و براى دل هايشان به حجّت خود ، پديدار است .

٣٥١٤.امام على عليه السلام : و از دليل هاى روشن بر لطافت خلقتش و بزرگى قدرتش گواه آورد ، به گونه اى كه خردها ، رام و معترف و تسليم آن شدند و دلايل يگانگى او در گوش هايمان به صدا درآمد .

٣٥١٥.امام على عليه السلام : ـ چون جاثليق در مناظره اش به او گفت : از خداى متع: والاست سلطان جبّار ، از اين كه به اندازه وصف شود و يا حواسّ او را دريابد و يا با مردم سنجيده شود . راه معرفت او ، ساخته هاى اوست كه خِردها را خيره مى كند و ديدگان عبرت بين را به آنچه نزدش مشهور و معقول است ، ره مى نمايد .

٣٥١٦.امام على عليه السلام ـ در خلقت آسمان و هستى ـ: و همچنين ، آسمان و فضا و بادها و آب . پس به خورشيد ، ماه ، گياه ، درخت ، آب ، سنگ ، آمد و شد شب و روز ، شكافته شدن درياها ، فراوانى كوه ها ، بلندى قلّه ها ، پراكندگى لغت ها و زبان هاى گوناگون بنگر! پس واى بر كسى كه اندازه كننده را انكار كند و تدبيركننده را نفى نمايد! مى پندارند كه آنان ، مانند گياهان خودرو ، نه زارعى دارند ، و نه كسى تفاوت صورت هايشان را پديد آورده است و در ادّعايشان نه به دليلى [قانع كننده] تكيه كرده اند ، و نه به تحقيقى درباره آنچه بدان عقيده دارند . آيا ساختمانى بى بانى مى شود و يا جنايتى بى جانى؟!