٣٨٦٨.الكافى ـ به نقل از محمّد بن يزيد رفاعى كه سند حديث را به: از امير مؤمنان، راز وقوف در كوه [عرفات] را پرسيدند كه: چرا اين وقوف، در حرم مكّه قرار داده نشد ؟ فرمود: «چون كعبه، خانه اوست و حرم، دروازه او . پس چون حاجيان قصد درآمدن بر او كردند ، آنان را بر دروازه نگاه داشت تا گريه و زارى كنند» . گفته شد: پس چرا مشعر الحرام در حرم است؟ فرمود: «چون وقتى اجازه ورود به آنها داد ، آنان را بر پرده دوم نگاه داشت و چون گريه و زارى آنان در آن جا به طول كشيد ، به آنان اجازه نزديك آوردن قربانى شان را داد و چون از كارِ قربانى و تقصير، فارغ شدند و بدان از گناهانى كه حجاب ميان آنان و پروردگارشان شده بود ، پاك شدند ، به آنان اجازه زيارت باطهارت را داد .

[١] الفاظ و تركيب نحوى آيه ، تاب دو معنا را دارد كه يكى را به جهت مناسبت با مقصود مؤلّف در متن ترجمه آورديم و ديگر معناى آن كه شايد با سياق آيات ديگر سازگارتر باشد، چنين است: «سپس، عاقبت بدكاران ، بدتر بود ؛ زيرا آنان، آيات الهى را تكذيب كردند و آنها را به مسخره گرفتند» . گفتنى است اين دو نظر، از دير زمان تاكنون ميان مفسّران و مترجمان رواج داشته است . (م)