٣٨٦٩.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعا ـ: و مى دانم كه تو براى اميدوار ، در جايگاه اجابت هستى و مسافر كوى تو ، مسيرش كوتاه است و تو از خلقت، در حجاب نمى روى، جز آن كه كارهاى آنان ، تو را براى آنان محجوب مى سازد .

٣٨٧٠.الاحتجاج: چون امام زين العابدين و اهل حرمش بر يزيد ـ كه خدا لعنتش كند ـ وارد شدند و سرِ امام حسين عليه السلامرا هم آوردند و جلوى يزيد، در تشتى نهادند ، او شروع به زدن با چوب دستى اش بر دندان هاى پيشين امام حسين عليه السلامكرد ... پس زينب عليهاالسلامدختر على و فاطمه عليهماالسلام به سوى او برخاست و گفت: «ستايش، ويژه خدا ، پروردگارِ جهانيان است. درود بر جدّم ، سرور پيامبران ! خداوند سبحان، راست گفت كه چنين فرمود: «سپس، عاقبت كسانى كه زشتكارى كردند ، تكذيب آيات الهى و مسخره كردن آنها بود» . اى يزيد ! آيا هنگامى كه از هر سو راه زمين را بر ما گرفتى و كرانه هاى آسمان را بر ما تنگ نمودى و ما اسير و رام تو شديم و همه ما قطار شده، به سوى تو رانده شديم و تو بر ما چيره شدى ، پنداشتى كه خدا، ما را خوار داشته و بر تو منّت نهاده و گرامى ات داشته است و اين، از سرِ بزرگداشت و شُكوه و جلال توست كه باد در دماغت افكنده اى و متكبّرانه، نگاه مى كنى ، شانه به شادى مى جنبانى و شادمانه، با دُمَت گردو مى شكنى ؟! چون ديدى كه دنيا برايت فراهم و كارهايت مرتّب شده و ديدى كه حكومت ما ، به چنگت آمده و همه قدرت ما از آنِ تو شده است ، اندكى آهسته برو و سبك سرانه جَست وخيز مكن . آيا سخن خداى عز و جل را از ياد برده اى: «و كافران نپندارند كه مهلت ما به ايشان براى آنان خوب است . به آنان مهلت مى دهيم تا بر گناهانشان بيفزايند و عذاب خواركننده براى آنهاست» ؟» .