اين آيه به روشنى دلالت دارد كه كُرات آسمانى و زمين بدون ستون و پايه و پيوند مادّى و محسوس و تنها به فرمان خداوند متعال ، در فضا استوارند ، [١] و در آيه اى ديگر ، تأكيد شده كه تنها خداوند است كه بدون ستون ، آسمان ها و زمين را نگهبانى مى كند و مانع از سقوط آنها مى شود : «إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَـوَ تِ وَ الْأَرْضَ أَن تَزُولاَ . [٢] خداوند ، آسمان ها و زمين را از سقوط ، نگاه داشته است» . احاديث اسلامى نيز با الهام از اين آيات ، موضوع معلّق بودن زمين در فضا را به وضوح ، بيان كرده اند : بَسَطَ الأَرضَ عَلَى الهَواءِ بِغَيرِ أَركانٍ . [٣] زمين را بدون ستون ، بر هوا گسترانده است . أقامَها بِغَيرِ قَوائِمَ ، وَ رَفَعَها بِغَيرِ دَعائِمَ . [٤] آن (زمين) را بدون پايه هايى برپا داشت و بدون ستون هايى بر افراشت . أَقامَ الأَرضَ بِغَيرِ سَنَدٍ . [٥] زمين را بدون تكيه گاه برپا داشت . اِستَقَرَّتِ الأَرَضونَ بِأَوتادِها فَوقَ الماءِ . [٦] زمين با ميخ هايش بر آب ، استقرار يافت .

[١] در اين باره ، ر . ك : التبيان : ج ٨ ص ٢٤٣ .[٢] فاطر : آيه ٤١ .[٣] ر . ك : ج ٥ ص ٣١٤ ح ٤٢٠٤ .[٤] نهج البلاغة : الخطبة ١٨٦ ، بحار الأنوار : ج ٧٧ ص ٣١٠ ح ١٤ .[٥] ر . ك : مصباح المتهجد : ص ٣٠٧ ح ٤١٧ ، جمال الاسبوع : ص ١٨٤ ، بحار الأنوار : ج ٩١ ص ١٩٦ ح ٣ .[٦] ر . ك : بحار الأنوار : ج ٥٧ ص ٣٦ ح ٩ .