٣٤٠٥.امام على عليه السلام : ستايش ، خداى را كه ستايش خود را به بندگانش الهام كرد و آنان را بر معرفت به ربوبيتش سرشت ؛ دلالت كننده بر وجودش به آفرينش خود ... پرده ها ، او را در حجاب نبرند و حجاب ميان او و خلقش ، همان خلقت آنها به دست اوست ، زيرا محال است كه آنچه در ذات مخلوقاتش ممكن است ، بر او عارض شود ، و آنچه براى او محال است ، [براى مخلوقات ]ممكن است . نيز به خاطر جدايىِ سازنده از ساخته شده و تحديد كننده از محدود شونده و ارباب از بنده .

٣٤٠٦.امام على عليه السلام : برترين وسيله توسّل متوسّلان ، ايمان به خدا و رسول اوست و جهاد در راه خدا و كلمه اخلاص كه فطرت و سرشت انسان است .

٣٤٠٧.الكافى ـ به نقل از بكير بن اعين ـ: امام باقر عليه السلام مى گفت : «خداوند ، از پيروان ما بر ولايت ما و نيز بر اقرار به ربوبيت او و نبوّت محمّد صلى الله عليه و آلهپيمان گرفت ، در حالى كه روز اخذ پيمان در عالم ذرّ ، آنان نيز ذرّه بودند» .

٣٤٠٨.امام باقر عليه السلام : آيين نوح ، آن بود كه خداوند ، به يگانگى و اخلاص پرستيده شود و برايش شريكى گرفته نشود و آن همان سرشتى است كه خدا ، مردم را بر آن سرشته است . خداوند ، از نوح و ديگر پيامبران پيمان گرفت كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ را بپرستند و براى او شريكى نگيرند .