دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦١
٣٣٧٨.امام على عليه السلام : شناخت دقيق من ، شناخت خداست و شناخت خداوند عز و جل ، شناخت دقيق من است و آن همان دين خالصى است كه خداوند متعال فرموده است : «و فرمان نيافته بودند جز آن كه خدا را بپرستند و در حالى كه به توحيد گراييده اند ، دين خود را براى او خالص سازند و نماز بخوانند و زكات بدهند و دين پايدار ، همين است» .
٣٣٧٩.امام باقر عليه السلام : به ما ، خدا پرستيده شد و به ما ، خدا شناخته شد و به ما ، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ يگانه شمرده شد .
٣٣٨٠.تفسير العياشى ـ به نقل از ابو حمزه ثمالى ـ: امام باقر عليه السلام فرمود : «اى ابو حمزه ! تنها كسى خدا را مى پرستد ، كه او را بشناسد ؛ امّا كسى كه خدا را نمى شناسد ، گويى از سرِ گم راهى ، غير او را مى پرستد . گفتم : خدا به صلاحت باقى بدارد ! شناخت خدا ، به چه معناست؟ فرمود : «خدا را تصديق كند و نيز رسالت محمّد را از سوى او در اِعلام ولايت على و پذيرش پيشوايىِ او و امامانِ هدايت پس از او ، و همچنين بيزارى از دشمنان آنان را . اين گونه است شناخت خدا» .
٣٣٨١.امام صادق عليه السلام : ابن كوّاء نزد امير مؤمنان آمد و گفت : اى امير مؤمنان ! [مقصود از مردان ، در اين آيه كيان اند؟] : «و بر اعراف ، [١] مردانى هستند كه هر يك [ از گذرندگان] را از سيمايشان مى شناسند» . على عليه السلام فرمود : «ما بر اعراف هستيم . ما ياران خود را از سيمايشان مى شناسيم و ما اعرافى هستيم كه جز از طريق معرفت به ما ، معرفت به خدا حاصل نمى شود» .
[١] اَعراف ، جايگاهى ميان بهشت و دوزخ است كه معصومان عليهم السلام در آن جا نشسته اند تا با دست شفاعت خويش ، ياران خويش را به بهشت برسانند .