دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٦٢
٣٨٥٨.امام رضا عليه السلام ـ درباره سخن خداى عز و جل : «روزى كه پرده از: حجابى از نور گشوده مى شود و مؤمنان به سجده مى افتند . [١]
٣٨٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداى عز و جل ... حجابش نور است و اگر آن را بگشايد ، نور چهره اش مردم را تا آن جا كه ديده كار مى كند ، مى سوزانَد .
٣٨٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـ: خدايا ! از تو مى خواهم ، اى آن كه با پرتو نورش از نگاه خلقش حجاب گرفته ، اى آن كه جامه جلال و عظمت پوشيده و به شُكوه قداستش شهره شده است !
٣٨٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: ستايش، خدايى را كه ... نخستينِ هستى و جاويد هميشگى است . با نور خود، از خلقش در حجاب است . بر بلنداى افق است و فراز عزّت و جايگاه والا . از هر چيز بالاتر و از همه چيز نزديك تر است . بى آن كه ديده شود، براى خلقش جلوه نمود و او در ديدگاه، برين بود و خواست تنها خود، يگانه باشد . پس با نور خويش، حجاب شد و در والايى اش اوج گرفت ، خود را از خلقش پوشيده داشت و پيامبران را به سوى آنان فرستاد تا حجّتى رسا بر خلقش باشد و فرستادگانش به سوى آنها، گواه بر آنان باشند و پيامبران را در ميانشان به مژده و هشدار دادن بر انگيخت تا هر كه هلاك مى گردد و يا زنده مى شود، از سرِ دليلى روشن باشد و بندگان، آنچه را نمى دانند، از پروردگار خود، فرا گيرند ، پس از نشناختن ، به رُبوبيتش پى ببرند و بعد از شريك گرفتن براى او ، يگانه اش بشمارند .
[١] يعنى: كار قيامت بالا گيرد و يا آن كه حقيقت به عيان ارائه شود و يا دوزخ ، فرشته اى عظيم گردد و يا عرش خدايى منكشف شود (ر . ك : بحار الأنوار : ج ٤ ، ص ٨) . (م)