گروه هايى در دين تندروى مى كنند و از آن بيرون مى روند، آن گونه كه تير از هدف در مى گذرد. بنا بر اين، در فرهنگ احاديث اسلامى ، تعمّق در خداشناسى و امور دينى، نه تنها ممدوح نيست، بلكه ممنوع است و آنچه در كلام امام زين العابدين عليه السلام آمده كه در آخِرْ زمان، اقوامى متعمّق خواهند آمد ، حاكى از انحراف عقيدتى آنهاست كه خداوند متعال، براى فراگير نشدن انحراف آنان ، سوره توحيد و آيات نخست سوره حديد را نازل فرموده است و ذيل فرمايش امام عليه السلام كه فرموده : «هر كس بيش از آن را بطلبد ، هلاك مى شود» ، به روشنى دلالت دارد بر اين كه مسلمانان، بايد در شناخت صفات خدا ، به آنچه در اين آيات آمده و توضيحاتى كه اهل بيت عليهم السلامدرباره آنها داده اند، اكتفا كنند و در مباحثى كه انديشه به عمق آن نمى رسد، [١] غور ننمايند [٢] كه تعمّق در ذات و صفات خدا عاقبتى جز هلاكت ندارد .

ر . ك : ج ٢ ، ص ٥١٣ (خطر تندرَوى)

[١] ر . ك : ص ٥٢٥ (كسى به حقيقت معرفت او نمى رسد) .[٢] ر . ك : ص ٥٣٧ (پرهيز از انديشيدن در ذات خدا) .