٣٦٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده ... چون به نمازگاهش رو مى كند تا نماز بخواند ، خداوند عز و جل به فرشتگانش مى گويد : «اى فرشتگان من ! آيا نمى بينيد كه اين بنده من ، چگونه از همه خلايق بريده وبه من رو آورده ورحمت وبخشش ومهربانىِ مرا آرزو دارد؟ شما را گواه مى گيرم كه او را به رحمت و كرامت هاى خود ، مخصوصش كردم» .

٣٦٦١.امام على عليه السلام ـ در بخشى از مناجات شعبانيه ـ: خداى من ! به من نهايت درجه گسستن از همه و پيوستن به خودت را ارزانى دار و چشم دلمان را در پرتو نگاهى به خويش ، روشن بدار تا ديدگان دل ، حجاب هاى نور را بشكافد و به كانون عظمت تو برسد و جان هايمان ، به شكوه قداست تو بپيوندد .

٣٦٦٢.امام على عليه السلام : پيوستن به خدا ، در گسستن از مردم [نهفته] است .

٣٦٦٣.امام على عليه السلام : به آفريدگار نخواهى پيوست تا آن كه از آفريده بگسلى .