«كسى كه هفت آسمانِ طبقه طبقه را آفريد . در آفرينش خداى رحمان ، خلل و ناهمگونى اى نمى بينى . پس دوباره بنگر . آيا خللى مى بينى؟ سپس بار ديگر بنگر . نگاهت خسته و درمانده به سويت بازمى گردد» .

ر . ك : بقره : آيه ٢٢، آل عمران : آيه ١٩١ ، يونس : آيه ٦ ، ق : آيه ٦ .

حديث

٣٦٣٣.امام زين العابدين عليه السلام ـ درباره گفته خداى متعال : «و آسمان را بنا كر: يعنى سقفى محفوظ در بالاى سرِ شما كه خورشيد و ماه و ستارگانش را به سود شما در آن مى چرخانَد .

٣٦٣٤.تفسير القمّى : در تفسير آيه «و اوست عزيز آمرزنده ؛ كسى كه هفت آسمانِ طبقه طبقه را آفريد» ، فرمود : «يعنى يكى را مطابق ديگرى [ آفريد]» . «در آفرينش خداى رحمان ، ناهمگونى اى نمى بينى» ، فرمود : «يعنى از تباهى [نگاه داشت]» . «پس دوباره چشم را بگردان . آيا خللى مى بينى؟» ، [فرمود : ]«يعنى عيبى [مى بينى؟]» . «سپس چشم را بگردان» ، فرمود : «[يعنى] به ملكوت آسمان ها و زمين بنگر» . «دوباره بنگر. ديده ات خسته و درمانده به سويت باز مى گردد» ، [فرمود :] «يعنى درمانده مى شود و فرو مى مانَد» . گفته اش : «و بى گمان ، ما آسمان دنيا را با چراغ هايى زينت داديم» ، فرمود : «[يعنى] با ستارگان» .

٣٦٣٥.تفسير القمّى : درباره گفته خداوند : «و بسى نشانه ها در آسمان ها و زمين است كه بر آن مى گذرند ، در حالى كه از آن روى گردان اند» ـ : [ منظور ،] كسوف و زلزله و صاعقه هاست .