دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٠
باب پنجم: آفرينش جفت ها
قرآن
«و از هر چيز ، جفت آفريديم ، باشد كه پند گيريد» .
«منزّه است آن خدايى كه همه جفت ها را آفريد ، چه آنچه از زمين مى رويانَد ، و چه از خودشان ، و چه آن چيزهايى كه نمى شناسند» .
«آيا به زمين ننگريسته اند كه چه قدر در آن از هر گونه جفت هاى نيكو و گرامى رويانيده ايم ؟ بى گمان ، در اين ، نشانه اى است ؛ ولى بيشتر آنان ، ايمان نمى آورند» .
ر . ك : رعد : آيه ٣ ، نحل : آيه ٧٢ ، طه : آيه ٥٣ ، روم : آيه ٢١ ، لقمان : آيه ١٠ ، فاطر : آيه ١١ ، زُخرف : آيه ١٢ ، شورا : آيه ١١ ، ق : آيه ٧ ، ذاريات : آيه ٤٩ ، نجم : آيه ٤٥ ، الرحمن : آيه ٥٢ ، قيامت : آيه ٣٩ ، نبأ : آيه ٢٨ ، ليل : آيه ٣ .
حديث
٣٥٨٤.امام على عليه السلام : [خداوند متعال] پيوند دهنده ميان ناسازگارهاى آن (شى ء) و جداكننده ميان نزديك هاى آن است . جداكنندگى او بر جداكننده ، و پيوندش بر پيوند دهنده دلالت دارد و اين ، همان سخن خداى متعال است : «و از هر چيز ، جفت آفريديم ، باشد كه پند گيرند» .