قرآن كريم ، در آيات متعدّدى ، نقش حيوانات را در زندگى انسان ، يادآور شده و آن را حاكى از پيش بينى مدبّر جهان براى تأمين نيازهاى انسان و دليل توحيد مى داند : «وَ أَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِى مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَ مِنَ الشَّجَرِ وَ مِمَّا يَعْرِشُونَ . [١] و پروردگارت به زنبور عسل وحى كرد كه: از كوه ها و درختان و بناهايى كه مى سازند ، خانه هايى برگير» .

شش . مقهوريت حيوانات در برابر انسان

حيوانات ، نه از نظر عدد كمتر از انسان ها هستند ، نه از نظر نيرو ناتوان تر ؛ امّا با اين وصف ، در نظام حكيمانه آفرينش ، مقهور انسان و در خدمت اويند . چه كسى حيوانات را مقهور انسان قرار داد ؟ قرآن در پاسخ اين سؤال مى فرمايد : «وَ ذَلَّلْنَـهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَ مِنْهَا يَأْكُلُونَ . [٢] و آنها را رام ايشان كرديم. بر برخى سوار مى شوند و از برخى تغذيه مى كنند» . امام صادق عليه السلام در تبيين سبب مقهوريت حيوانات در برابر انسان مى فرمايد :

[١] نحل : آيه ٦٨ .[٢] يس : آيه ٧٢ .