با فرض مُحال ، اگر بگوييم كه مرد ، در نتيجه اتّفاقات پى درپى (تصادف) به وجود آمده ، آيا مى توان باور كرد كه باز هم تصادف ، براى تأمين آرامش زندگى و بقاى نسل ، زن را از همان جنس آفريد و ميان آنها با رشته عشق و محبّت ، پيوند برقرار كرد ؟ ! آيا اين برهان به تنهايى كافى نيست كه ثابت كند جهان هستى داراى آفريدگارى حكيم و تواناست ؟ ! آرى : «وَ مِنْ ءَايَـتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَ جًا لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَ رَحْمَةً إِنَّ فِى ذَ لِكَ لاَيَـتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ . [١] و از نشانه هاى اوست كه جفت هايى از جنس خودتان برايتان آفريد تا با ايشان آرام گيريد و ميانتان ، دوستى و مهربانى نهاد. در اين ، نشانه هايى است براى كسانى كه مى انديشند» . [٢]

٧ . پوشاك

وجود منابع پوشاك در زمين ، مانند وجود منابع تغذيه و خوراك ، ثابت مى كند كه جهان ، طبق نقشه و محاسبه دقيق و حكيمانه اى پديد آمده كه حتّى جزئى ترين مسائل ضرورى زندگى نيز از ديده تيزبين پديد آورنده آن ، پنهان نمانده است . او كه مى دانست انسان ، مانند حيوانات در برابر سرما و گرما مقاومت ندارد و افزون بر اين ، رعايت عفّت عمومى و ارزش هاى اخلاقى بدون پوشش ميسّر نيست ، منابع مورد نياز براى تهيّه لباس و خانه را براى او فراهم آورد و حتّى مواد لازم براى تهيه لباس هايى كه براى آرايش خود بدان نيازمند است يا براى

[١] روم : آيه ٢١ .[٢] ر . ك : ص ٢٦١ (جفت) .