٣٥٥٢.امام باقر عليه السلام : چون نطفه در رَحِم قرار گرفت ، چهل روز در آن مى مانَد و چهل روز به شكل لَخته خون و چهل روز به صورت گوشت كوفته مى مانَد . سپس ، خداوند ، دو فرشته آفرينشگر مى فرستد و به آن دو مى گويد : آن گونه كه خداوند مى خواهد ، بيافرينيد ، مرد يا زن ، او را صورت دهيد و اجل و روزى و مرگ و شقاوت و سعادتش را بنويسيد و ميثاق خدايىِ گرفته شده از او در عالم ذرّ را براى خدا در ميان چشمانش بنگاريد . پس چون بيرون آمدنش از شكم مادرش نزديك مى شود ، خداوند فرشته اى به نام «زاجر» را به سوى او مى فرستد تا او را پس بزند و او بى تاب شود و پيمان الهى را از ياد ببرد و به زمين فرود مى آيد و از راندن فرشته ، گريه مى كند .

٣٥٥٣.امام باقر عليه السلام ـ در يادكرد دگرگونى هاى هستى ـ: سپس ، دو فرشته خلقت گر مى فرستد تا آنچه را خداوند مى خواهد ، در رَحِم ها بيافريند . پس ، از دهان زن به درونش مى روند تا به رَحِم برسند و در آن ، روح قديمى انتقال يافته از پشت مردان و رَحِم زنان هست . پس روح زندگى و بقا را در آن مى دمند و به اذن خدا ، گوش و چشم و همه اندام و همه آنچه را در درون است ، برايش مى شكافند . سپس ، خداوند به دو فرشته وحى مى كند : «قضا و قدر و امر حتمى ام را بر او بنويسيد و حقّ تغيير را براى من در آنچه مى نويسيد ، لحاظ كنيد». آن دو فرشته مى گويند : خدايا! چه بنويسيم؟ پس خدا به آن دو وحى مى كند كه: «سرتان را به سوى سرِ مادرش بلند كنيد» . پس سرشان را بلند مى كنند كه لوح بر پيشانى مادرش كوبيده مى شود و آن دو ، صورت و زيور و اجل و پيمان شقاوت و سعادت و همه امورش را در آن لوح مى يابند . پس يكى از دو فرشته بر ديگرى آن را املا مى كند و هر دو ، همه آنچه را در لوح است ، مى نويسند و شرط تغيير و بداء را در آن ، لحاظ مى كنند .

٣٥٥٤.امام صادق عليه السلام ـ در بيان كيفيّت پديد آمدن بدن ها ـ: آغاز آن ، شكل بخشيدن جنين در رَحِم است؛ جايى كه نه چشمى او را مى بيند و نه دستى به آن مى رسد ، و او را تدبير مى كنند تا در حالت سلامت و كمال همه اركان و اعضا و اندرون و حواسّ بدن و نيز تركيب اندام ها از استخوان و گوشت و چربى و مغز و عصب و رگ ها و غضروف ها ، متولّد شود . پس چون به دنيا مى آيد ، مى بينى كه چگونه همه اعضايش رشد مى كند ، در حالى كه بر شكل و هيئت خود ، باقى است ، بدون افزايش و كاهش ، تا به كمال برسد ، چه عمرش دراز شود يا زودتر بميرد . آيا اين كار ، جز از شخصى باحكمت و تدبيرى نازك انديشانه ، ساخته است ؟