دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٣٦
٣٥٤٩.تفسير القمى : «بى گمان ، ما انسان را در رنج آفريديم» ؛ يعنى در حال ايستاده ، و مانند او چيزى آفريده نشده است .
٣٥٥٠.تفسير ابن أبى حاتم ـ ابو ذر ، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهنقل م: «مَنى ، چون چهل روز در رَحِم ماند ، فرشته جان ها مى آيد و او را به سوى خداوند مى برد و مى گويد : خداى من! اين، پسر است يا دختر؟ پس خداوند، آنچه را حكم كرده، تحقق مى بخشد. فرشته، سپس مى پرسد : بدبخت است يا خوش بخت؟ و آنچه را [نشانش مى دهند و] مى بيند، مى نويسد». ابوذر، سپس، پنج آيه آغازين سوره تغابن را تا «شما را نقش و نگار كرد و زيبا آراست و البته فرجام كار به سوى اوست» [١]
٣٥٥١.امام حسين عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام رو كرد و فرمود : «اى ابو الحسن! ... نخستين نعمتى كه خداى عز و جل تو را بدان آزموده و بر تو احسان نموده چيست؟». على عليه السلام گفت : اين كه خداوند ـ كه ثنايش بشكوه باد ـ مرا آفريد ، در حالى كه در يادها نبودم . فرمود : «درست گفتى . دومين نعمت چيست؟». گفت : اين كه به من احسان كرد و مرا زنده آفريد ، نه مُرده . فرمود : «راست گفتى . سومين چيست؟». گفت : اين كه خدا ـ كه ستايش او راست ـ مرا در نيكوترين شكل و معتدل ترين تركيب ، پديد آورد . فرمود : «درست گفتى» .
[١] گفتنى است اين متن، در آيه سوم سوره است .