٣٥٠٦.امام على عليه السلام : با آنچه از نشانه هاى تدبير در خلقش ديده مى شود ، براى خردها پديدار مى شود ... و اوست استوار كار دانا . هر چه از كالبدها [١] كه خواست ، آفريد ، بى آن كه نمونه اى داشته باشد و يا در آفرينش چيزى از آن درمانَد .

٣٥٠٧.امام على عليه السلام : آثار حكمتش در پديده هايى كه آفريد ، هويدا شد و هر چه آفريد ، حجّتى براى او و منسوب به اوست . پس اگر پديده اى ساكت است ، تدبيرِ [به كار رفته در ]آن ، حجّتى گوياست .

٣٥٠٨.امام على عليه السلام : در شگفتم از كسى كه در خدا شك مى كند ، در حالى كه خلقت خدا را مى بيند !

٣٥٠٩.امام على عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از دليل اثبات صانع ـ: سرگين شتر ، بر شتر دلالت دارد و سرگين درازگوش بر درازگوش ، و جاى پا ، بر راه رفتن دلالت دارد . آن وقت ، آسمانى در فراز و با اين لطافت و زمينى پست با اين غلظت ، چگونه بر آگاه باريك بين دلالت نكند؟!

٣٥١٠.امام على عليه السلام ـ در سخنى منسوب به ايشان بسيار مى شد كه چون از نم: گواهى مى دهم كه آسمان ها و زمين و آنچه در ميان آن دوست ، نشانه هايى است كه بر تو دلالت مى كند و شاهدهايى است كه بر آنچه فرا مى خوانى ، شهادت مى دهد . هر چه كه حجّت تو را مى رساند و بر ربوبيت تو گواهى مى دهد ، به آثار نعمت تو و نشانه هاى تدبيرت نشان دار شده است ، با آنها از خَلقت فاصله گرفتى و از معرفت خود به دل ها چيزى رساندى كه مايه انس آنها در تنهايى تفكّرند و استدلال در همنشينى با آنها بس باشد كه دل با وجود شناختش و اشتياقش به تو ، اين را شهادت مى دهد كه وهم ها به تو نمى رسند و خردها و ديده ها به تو دست نمى يابند .

[١] نسخه بدل : چيزها .