٣٤٦٥.التوحيد ـ به نقل از ابو بصير ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم : به من بگو آيا مؤمنان ، خدا را روز قيامت مى بينند؟ فرمود : «آرى و پيش از قيامت هم او را ديده اند» . گفتم : كى؟ فرمود : «آن گاه كه به ايشان گفت : «آيا من خداى شما نيستم؟ گفتند : چرا» » . سپس ، لَختى ساكت شد و پس از آن فرمود : «بى گمان ، مؤمنان ، او را در دنيا و پيش از قيامت مى بينند . آيا تو در همين وقت نمى بينى؟!» . به ايشان گفتم : فدايت شوم ! اين سخن را از تو روايت كنم؟ فرمود : «نه ؛ چون اگر آن را براى كسى بگويى كه نادان باشد و تفسير تو را از آن نپذيرد و سپس بپندارد كه اين تشبيه است ، كافر مى شود . ديدن با دل ، مانند ديدن با چشم نيست . خداوند ، از توصيفى كه تشبيه كنندگان و منحرفان از او دارند ، والاتر است» .

٣٤٦٦.امام صادق عليه السلام ـ خطاب به زنديقى كه از او پرسيد : مردم ، چگونه خد: او را دلها با نور ايمان ديده اند و عقل هاى بيدار ، همچون ديدن با چشم ، او را ثابت كرده اند ، و ديده ها از حُسن تركيب [عالم] و استوارى پيوند[هاى ]استوارش ، و نيز از طريق پيامبران و نشانه هايش و كتاب ها[ى آسمانى] و آيه هاى استوار آنها ؛ و دانايان به مشاهده عظمت الهى بسنده كردند و در پىِ ديدن با چشم نيستند .

٣٤٦٧.امام صادق عليه السلام ـ به محمّد حلبى كه از او پرسيد : آيا پيامبر خدا ،: آرى . او را با دلش ديد ؛ امّا چشم بينندگان ، پروردگار ما را ـ كه جلالتش بشكوه باد ـ درنمى يابد و گوش شنوندگان به او احاطه نمى يابد .