٣٤٣٤.الكافى ـ به نقل از يكى از شيعيان كه سند حديث را به معصوم: امام صادق عليه السلامدر مناظره اش با عبد الكريم بن ابى العوجا به او فرمود : «اگر كيسه اى از جواهر نزد تو باشد و كسى به تو بگويد : آيا در كيسه دينارى هست؟ و تو وجود دينار را در كيسه ، انكار كنى و او به تو بگويد : دينار را برايم توصيف كن ، و تو از چگونگىِ دينار آگاه نباشى ، آيا مى توانى با اين ناآگاهى ، وجود دينار را در كيسه انكار كنى؟». گفت : نه . پس امام صادق عليه السلام فرمود : «جهان ، بزرگ تر و عريض و طويل تر از كيسه است . پس شايد در دنيا ، ساخته اى باشد [كه نياز به سازنده دارد] ؛ چرا كه تو فرق ساخته و غير ساخته را نمى دانى» . پس ابن ابى العوجا نتوانست چيزى بگويد و برخى از يارانش ، مسلمان شدند و برخى در كنار او ماندند .

٣٤٣٥.الكافى ـ به نقل از محمّد بن عبد اللّه خراسانى ، خادم اما: مردى از زنديقان ، [١] بر امام رضا عليه السلام وارد شد ، در حالى كه گروهى نزد او بودند . امام رضا عليه السلام فرمود : «اى مرد ! اگر گفته ، گفته شما باشد ـ كه نيست ـ آيا ما و شما ، برابر و يكسان نيستيم و نماز و روزه و زكات و اقرارمان ، به ما زيانى نمى رساند؟!» . آن مرد ، ساكت شد و سپس امام رضا عليه السلامفرمود : «و اگر گفته ، گفته ما باشد ـ كه چنين هست ـ آيا شما هلاك نمى شويد و ما نجات نمى يابيم؟!» .

[١] زنديق ، به كسانى گفته مى شد كه با مسلمانان رفت و آمد داشتند و به ظاهر و در رفتار و گفتار ، مسلمان مى نمودند ؛ امّا باور درونى و اعتقاد قلبى به اسلام نداشتند . بيشترِ اين افراد ، از مانويان و زردشتيانِ تازه مسلمان بودند . (م)