انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٥٨ - نقش مأمون در تأسیس بیت الحکمة
پرداختهاست.
وِی از قبِیله کنده متعلق به جنوب عربستان بود. در مِیان شعب و اقسام علوم، به فلسفه علاقه بِیشترِی نشان مِیداد. الکندِی در زمان مأمون، معتصم و متوکل مِیزِیست و به فلسفههاِی ِیونانِی، اِیرانِی و هندِی آشنا بود و زبان پهلوِی را نِیز مِیدانست. گفته شده ٢٦٣ کتاب و رساله نوشته است و اکثر اِین آثار، اِینک در دسترس ما نِیست.
قاضِی صاعد اندلسِی بر آن است که در اسلام جز کندِی کسِی مثل او در علوم فلسفِی مشهور نبود و او بود که فِیلسوف العرب لقب گرفت. او فِیلسوفِی بزرگ و اخترشناسِی ورزِیده و ماهر بود که در ردِیف اول منجمان جهان همچون بطلِیموس قرار دارد.
همه اِینها نشان مِیدهد که کندِی داراِی قرِیحهاِی سرشار و در عصر خود در علوم روز، ِیگانه و به دانشهاِی زمان خود احاطه داشت که خود نشانگر وسعت داِیره اطلاعات و قدرت عقلِی و کوشش زِیاد او است.[١]
در قرن سوم هجرِی و نهم مِیلادِی، مجادلات پُرغوغا و مباحثات پُرجنجالِی که از اصول و عقاِید معتزله ناشِی مِیشد، عالم اسلام را برانگِیخت. بحثِی که به شدّت جامعه را متزلزل و
١. عِیون الانباء فِی طبقات الاطباء، ج٢، ص١٧٩؛ فلاسفه شِیعه، عبدالله نعمه، ترجمه غضبان، ص٦٠٧.