انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١١٦ - ترجمه مناظره امام رضا
مثالهاى دِیگرى هم دارد كه جاهل را در آنها راهى نِیست،خداوند را مَثَل بالاتر و برتر از اِین است که تو فکر مِیکنِی.
سپس رو به مأمون نموده، فرمودند: وقت نماز شده است! عمران گفت: مولاى من، سؤال مرا قطع نكن، دلم نرم شده است! فرمودند: نماز مِیگذارِیم و بازمىگردِیم. سپس برخاستند و مأمون نِیز از جاى برخاست. حضرت در داخل (اندرونى) نماز خواندند و مردم به امامت محمّد بن جعفر (عموى حضرت) در بِیرون نماز گزاردند، سپس هر دو بِیرون آمده و حضرت به جاِیگاهش برگشت و عمران را فراخوانده، فرمودند: سؤالهاِیت را عنوان كن! گفت: بفرماِیِید که آِیا ِیكتاِیى خداوند به حقِیقت درک مىشود ِیا از روى وصف؟
حضرت فرمودند: خداوند اِیجادكننده ِیكتا، همان موجودى كه از اوّل بوده است، همِیشه ِیكتا بوده بدون اِینكه چِیزى به همراهش باشد. تک است و دومى ندارد. نه معلوم است و نه مجهول. نه محكم است و نه متشابه. نه مذکور و نه منسِی(فراموش شده) و نه چِیزى است كه نام چِیز دِیگرى از اشِیاء غِیر از خودش بر او نهاده شود. اِینطور نِیست كه از وقتى (خاصّ) موجود شده باشد و تا وقت (معِیّنى) باقى بماند، ِیا قائم به چِیز دِیگر بوده باشد و ِیا تا مرز چِیز دِیگرى برپا باشد. به چِیزى تكِیه نكرده و در چِیزى پنهان نشده است اِینها همه قبل از خلقت و آفرِینش خلق است، چون چِیزى غِیر از خودش نبوده است و هر صفتى بر او قرار دهى همگى