انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٨٦ - ترجمه مناظره امام رضا
همچنِین ابراهِیم خلِیل الرّحمن علِیهالسلام آن زمان كه پرندگان را گرفت و تكّه تكّه نمود و درهم کوبِید و هر قطعهاِی را بر سر كوهى نهاد و سپس آنها را فرا خواند و آنها زنده شدند و با تلاش به سوى او حركت كردند و نِیز موسى بن عمران علِیهالسلام و هفتاد نفر همراهش كه از بِین بنى اسرائِیل انتخاب كرده بود و همراه او به كوه رفتند و گفتند: تو خدا را دِیدهاى، او را به ما نِیز نشان بده! حضرت گفتند: من او را ندِیدهام، ولى آنان اصرار كرده گفتند: «ما به تو اِیمان نمِیآورِیم مگر اِینكه بالعِیان و آشكار خدا را ببِینِیم!»[١] در پاسخ صاعقهاى آمد و خرمن هستِی همه آنان را سوزاند و نابود ساخت و موسى علِیهالسلام تنها ماند و به خدا عرضه داشت: خداِیا! من هفتاد نفر از بنى اسرائِیل را انتخاب كرده و آنها را به سوِی تو آوردم و حالا تنها برگردم، آنگاه چطور ممكن است قوم من سخنان مرا در مورد اِین واقعه بپذِیرند؟ اگر مىخواستى، من و هم آنان را قبلاً از بِین مىبردى، آِیا ما را بخاطر كار نابخردان هلاک مِیسازى؟[٢] خداوند نِیز آنان را پس از مرگشان زنده نمود.
سپس حضرت ادامه دادند و گفتند: هِیچ ِیک از مواردى را كه براِیت ذكر كردم نمىتوانى ردّ كنى، زِیرا همگى از تورات، انجِیل، زبور و فرقان است. اگر هر كس كه مرده زنده مىكند و نابِیناِیان و
١. سوره بقره، آِیه٥٥.
٢. مضمون آِیه ١٥٥ سوره «اعراف».