انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی
(١)
مقدّمه
٩ ص
(٢)
جایگاه و اعتبار عقل
٣٠ ص
(٣)
جایگاه عقل در آیات
٣٠ ص
(٤)
آیه اول
٣٠ ص
(٥)
آیه دوم
٣٠ ص
(٦)
آیه سوم
٣١ ص
(٧)
آیه چهارم
٣٢ ص
(٨)
آیه پنجم
٣٢ ص
(٩)
آیه ششم
٣٢ ص
(١٠)
جایگاه عقل در روایات
٣٤ ص
(١١)
عقل و فرمانبرداری از خدا
٣٤ ص
(١٢)
عقل و شبهِ عقل
٣٤ ص
(١٣)
پیوند عقل و دین در روایات
٣٦ ص
(١٤)
نقش عقل در میزان کیفر و پاداش
٣٦ ص
(١٥)
توصیف عقل و جایگاه آن
٣٧ ص
(١٦)
بالا بردن سطح ادراک عقل
٤٩ ص
(١٧)
مخزون
٥١ ص
(١٨)
مکنون
٥٢ ص
(١٩)
بیان عبارت «لَمْ یطَّلِعْ عَلَیهِ نَبِیٌّ مُرْسَلٌ وَ لاَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ»
٥٣ ص
(٢٠)
مناظره امام رضا
٦٧ ص
(٢١)
ترجمه مناظره امام رضا
٧٨ ص
(٢٢)
مناظره امام رضا
٩٨ ص
(٢٣)
ترجمه مناظره امام رضا
١٠٩ ص
(٢٤)
اساس و بنیاد ادبیات با لسانهای مختلف
١٢٠ ص
(٢٥)
مناظره شخصی مأمون با امام رضا
١٢٩ ص
(٢٦)
ترجمه مناظره مأمون با امام رضا
١٣٠ ص
(٢٧)
مناظرات دیگر امام رضا
١٣٢ ص
(٢٨)
مبدأ پیدایش فلسفه در میان دانشمندان جهان اسلام
١٤٠ ص
(٢٩)
بیت الحکمة «خَزانة الحکمة»
١٥١ ص
(٣٠)
نخستین رئیس بیت الحکمه
١٥٢ ص
(٣١)
نقش مأمون در تأسیس بیت الحکمة
١٥٤ ص
(٣٢)
تحول فلسفه در زمان مأمون عباسی
١٥٩ ص
(٣٣)
انگیره کینه مأمون با امین
١٦٣ ص
(٣٤)
نفوذ سیاسی فضل بن سهل و فرجام او
١٦٦ ص
(٣٥)
اوضاع فرهنگی دوران امام رضا
١٧٠ ص
(٣٦)
شیوههای مبارزه امام رضا
١٧٣ ص
(٣٧)
الف مناظره
١٧٤ ص
(٣٨)
ب تربیت شاگردان
١٧٩ ص
(٣٩)
ج ارسال نامهها و شیوهنامهها
١٨١ ص
(٤٠)
د پاسخ به پرسشها و شُبُهات دینی
١٨١ ص
(٤١)
انگیزه مأمون در حذف امام و تعطیل مکتب او
١٨٥ ص
(٤٢)
1 تصمیم به حذف فیزیکی آن حضرت
١٨٨ ص
(٤٣)
2 بستن در مکتب آن حضرت
١٨٨ ص
(٤٤)
چو دزدی با چراغ آید، گزیدهتر برد کالا
١٨٩ ص
(٤٥)
فهرست منابع
١٩٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٦٨ - نفوذ سیاسی فضل بن سهل و فرجام او

ولاِیت‌عهدِی مأمون عباسِی، نظر مساعد داشت و شاِید محرک اصلِی مأمون در اِین كار مهم، خود فضل بن سهل بود. به هر روِی، پس از آن كه مأمون عباسِی به گونه‌اِی به رشد سِیاسِی و مدِیرِیتِی رسِید که بر تمام ابعاد حكومتِی و تمام مناطق اسلامِی استِیلاِی كامل ِیافت، تصمِیم گرفت از شهر «مرو» واقع در خراسان بزرگ، هجرت كند و به وطن اصلِی خوِیش و پدرانش «بغداد» برگردد.

هنگامِی كه مأمون به سوِی بغداد برمِی‌گشت، در آغاز فضل بن سهل را بوسِیله مزدوران ناشناخته حكومتِی در حمام سرخس گِیر انداخت و ناجوان‌مردانه کشت و سپس در طوس امام رضا علِیه‌السلام را مسموم و آن حضرت را غرِیبانه به شهادت رسانِید و بدِین طرِیق، دو عنصر سرسخت مخالف حکومت و خلافت خوِیش را که همانند استخوان در گلوِیش بود از سر راه برداشت و با خِیالِی آسوده از پشت سر، به سوِی عراق رفت و رضاِیت عباسِیان مقِیم بغداد را از اِین طرِیق فراهم آورد.[١]

مورخان تارِیخ كشته شدن فضل بن سهل در حمام سرخس را ماه شعبان دانسته‌اند. در كتاب «مسند الامام الرضاعلِیه‌السلام» اِین واقعه را در شعبان سال ٢٠٣ و در وقاِیع الاِیام در دوم شعبان سال ٢٠٢ قمرِی ذكر كرده‌اند. ولِی به نظر مِی‌رسد كه تارِیخ مزبور، مقرون به


١. مسند الامام الرضاعلِیه‌السلام (عزِیز اللّه عطاردِی)، ج١، ص٩٢؛ وقاِیع الاِیام (شِیخ عباس قمِی)، ص٣٣٦.