انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی
(١)
مقدّمه
٩ ص
(٢)
جایگاه و اعتبار عقل
٣٠ ص
(٣)
جایگاه عقل در آیات
٣٠ ص
(٤)
آیه اول
٣٠ ص
(٥)
آیه دوم
٣٠ ص
(٦)
آیه سوم
٣١ ص
(٧)
آیه چهارم
٣٢ ص
(٨)
آیه پنجم
٣٢ ص
(٩)
آیه ششم
٣٢ ص
(١٠)
جایگاه عقل در روایات
٣٤ ص
(١١)
عقل و فرمانبرداری از خدا
٣٤ ص
(١٢)
عقل و شبهِ عقل
٣٤ ص
(١٣)
پیوند عقل و دین در روایات
٣٦ ص
(١٤)
نقش عقل در میزان کیفر و پاداش
٣٦ ص
(١٥)
توصیف عقل و جایگاه آن
٣٧ ص
(١٦)
بالا بردن سطح ادراک عقل
٤٩ ص
(١٧)
مخزون
٥١ ص
(١٨)
مکنون
٥٢ ص
(١٩)
بیان عبارت «لَمْ یطَّلِعْ عَلَیهِ نَبِیٌّ مُرْسَلٌ وَ لاَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ»
٥٣ ص
(٢٠)
مناظره امام رضا
٦٧ ص
(٢١)
ترجمه مناظره امام رضا
٧٨ ص
(٢٢)
مناظره امام رضا
٩٨ ص
(٢٣)
ترجمه مناظره امام رضا
١٠٩ ص
(٢٤)
اساس و بنیاد ادبیات با لسانهای مختلف
١٢٠ ص
(٢٥)
مناظره شخصی مأمون با امام رضا
١٢٩ ص
(٢٦)
ترجمه مناظره مأمون با امام رضا
١٣٠ ص
(٢٧)
مناظرات دیگر امام رضا
١٣٢ ص
(٢٨)
مبدأ پیدایش فلسفه در میان دانشمندان جهان اسلام
١٤٠ ص
(٢٩)
بیت الحکمة «خَزانة الحکمة»
١٥١ ص
(٣٠)
نخستین رئیس بیت الحکمه
١٥٢ ص
(٣١)
نقش مأمون در تأسیس بیت الحکمة
١٥٤ ص
(٣٢)
تحول فلسفه در زمان مأمون عباسی
١٥٩ ص
(٣٣)
انگیره کینه مأمون با امین
١٦٣ ص
(٣٤)
نفوذ سیاسی فضل بن سهل و فرجام او
١٦٦ ص
(٣٥)
اوضاع فرهنگی دوران امام رضا
١٧٠ ص
(٣٦)
شیوههای مبارزه امام رضا
١٧٣ ص
(٣٧)
الف مناظره
١٧٤ ص
(٣٨)
ب تربیت شاگردان
١٧٩ ص
(٣٩)
ج ارسال نامهها و شیوهنامهها
١٨١ ص
(٤٠)
د پاسخ به پرسشها و شُبُهات دینی
١٨١ ص
(٤١)
انگیزه مأمون در حذف امام و تعطیل مکتب او
١٨٥ ص
(٤٢)
1 تصمیم به حذف فیزیکی آن حضرت
١٨٨ ص
(٤٣)
2 بستن در مکتب آن حضرت
١٨٨ ص
(٤٤)
چو دزدی با چراغ آید، گزیدهتر برد کالا
١٨٩ ص
(٤٥)
فهرست منابع
١٩٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٦٥ - انگیره کینه مأمون با امین

ادامه، اِین نکته نِیز قابل توجه است پسر استاد سِیس بنام غالب، خال مأمون به همدستِی وِی فضل بن سهل ذو الرِیاستِین[١] را با وضع فجِیعِیِی در حمام سرخس کُشت.[٢]

در همِین رابطه، صاحب عِیون توارِیخ و غِیر آن نقل کرده‌اند که روزِی مأمون گذرش افتاد بر زبِیده مادر امِین، که او حرف‌هاِیِی زِیر لب مِی‌گوِید که براِی دِیگرِی مفهوم نِیست. مأمون به او گفت: اِی مادر، بر من نفرِین مِی‌‌کنِی که پسر تو امِین را کشتم و خلافت را از او گرفتم؟ زبِیده در جواب گفت: «لا و اللّه ِیا أمِیر المؤمنِین». مأمون گفت: پس آنچه زِیر لب زمزمه مِی‌کردِی را به من بگو! زبِیده گفت: اگر من به تو بگوِیم، مرا عفو مِی‌کنِی ِیا نه؟ او در پاسخ گفت: آرِی عفو مِی‌کنم! گفت: روزِی من با هارون پدر تو مشغول شطرنج بازِی بودم، من در آن بازِی به او باختم، او بعد از اِین به من دستور داد که لباس‌هاِیم را از بدنم در بِیاورم و لخت مادرزاد قصر را بگردم. من ملتمسانه از او درخواست کردم که از اِین امر گذشت کند و او گذشت نکرد و به ناچار لخت شدم و کلِیه لباس‌ها را کنار گذاشتم و قصر را دور زدم.

مجدداً برگشتِیم به بازِی شطرنج، اِین دفعه من غالب شدم. امر


١. لقب فضل بن سهل سرخسِی وزِیر مأمون عباسِی است. وِی را بدِین لقب نامِیده‌اند، چون هم رِیاست دِیوان و هم رِیاست جِیش را داشته است.

٢. کامل ابن اثِیر، ج٦، ص٢١٩.